HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← arrogo — definition

Conjugation of arrogo

Regular CEFR B1
[ˈar.rɔ.ɡoː]

to associate with someone, place by the side of someone Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego arrogō
tū arrogās
is / ea / id arrogat
nōs arrogāmus
vōs arrogātis
eī / eae / ea arrogant
Indicātīvus imperfectum
ego arrogābam
tū arrogābās
is / ea / id arrogābat
nōs arrogābāmus
vōs arrogābātis
eī / eae / ea arrogābant
Indicātīvus futūrum
ego arrogābō
tū arrogābis
is / ea / id arrogābit
nōs arrogābimus
vōs arrogābitis
eī / eae / ea arrogābunt
Indicātīvus perfectum
ego arrogāvī
tū arrogāvistī
is / ea / id arrogāvit
nōs arrogāvimus
vōs arrogāvistis
eī / eae / ea arrogāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego arrogāveram
tū arrogāverās
is / ea / id arrogāverat
nōs arrogāverāmus
vōs arrogāverātis
eī / eae / ea arrogāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego arrogāverō
tū arrogāveris
is / ea / id arrogāverit
nōs arrogāverimus
vōs arrogāveritis
eī / eae / ea arrogāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego arrogem
tū arrogēs
is / ea / id arroget
nōs arrogēmus
vōs arrogētis
eī / eae / ea arrogent
Coniūnctīvus imperfectum
ego arrogārem
tū arrogārēs
is / ea / id arrogāret
nōs arrogārēmus
vōs arrogārētis
eī / eae / ea arrogārent
Coniūnctīvus perfectum
ego arrogāverim
tū arrogāverīs
is / ea / id arrogāverit
nōs arrogāverīmus
vōs arrogāverītis
eī / eae / ea arrogāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego arrogāvissem
tū arrogāvissēs
is / ea / id arrogāvisset
nōs arrogāvissēmus
vōs arrogāvissētis
eī / eae / ea arrogāvissent
Imperātīvus praesēns
tū arrogā
vōs arrogāte
Imperātīvus futūrum
tū arrogātō
is / ea / id arrogātō
vōs arrogātōte
eī / eae / ea arrogantō
Īnfīnītīvus praesēns
— arrogāre
Īnfīnītīvus perfectum
— arrogāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— arrogātūrum esse
Participium praesēns
— arrogāns
Participium futūrum
— arrogātūrus
Gerundium (genitīvus)
— arrogandī
Gerundium (datīvus)
— arrogandō
Gerundium (accūsātīvus)
— arrogandum
Gerundium (ablātīvus)
— arrogandō
Supīnum (accūsātīvus)
— arrogātum
Supīnum (ablātīvus)
— arrogātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego arrogor
tū arrogāris
is / ea / id arrogātur
nōs arrogāmur
vōs arrogāminī
eī / eae / ea arrogantur
Indicātīvus imperfectum
ego arrogābar
tū arrogābāris
is / ea / id arrogābātur
nōs arrogābāmur
vōs arrogābāminī
eī / eae / ea arrogābantur
Indicātīvus futūrum
ego arrogābor
tū arrogāberis
is / ea / id arrogābitur
nōs arrogābimur
vōs arrogābiminī
eī / eae / ea arrogābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego arroger
tū arrogēris
is / ea / id arrogētur
nōs arrogēmur
vōs arrogēminī
eī / eae / ea arrogentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego arrogārer
tū arrogārēris
is / ea / id arrogārētur
nōs arrogārēmur
vōs arrogārēminī
eī / eae / ea arrogārentur
Imperātīvus praesēns
tū arrogāre
vōs arrogāminī
Imperātīvus futūrum
tū arrogātor
is / ea / id arrogātor
eī / eae / ea arrogantor
Īnfīnītīvus praesēns
— arrogārī
Īnfīnītīvus perfectum
— arrogātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— arrogātum īrī
Participium perfectum
— arrogātus
Participium futūrum
— arrogandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary