HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← arripio — definition

Conjugation of arripio

Regular CEFR B1
[arˈrɪ.pi.oː]

to bring or summon before a tribunal, complain of, accuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego arripiō
tū arripis
is / ea / id arripit
nōs arripimus
vōs arripitis
eī / eae / ea arripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego arripiēbam
tū arripiēbās
is / ea / id arripiēbat
nōs arripiēbāmus
vōs arripiēbātis
eī / eae / ea arripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego arripiam
tū arripiēs
is / ea / id arripiet
nōs arripiēmus
vōs arripiētis
eī / eae / ea arripient
Indicātīvus perfectum
ego arripuī
tū arripuistī
is / ea / id arripuit
nōs arripuimus
vōs arripuistis
eī / eae / ea arripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego arripueram
tū arripuerās
is / ea / id arripuerat
nōs arripuerāmus
vōs arripuerātis
eī / eae / ea arripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego arripuerō
tū arripueris
is / ea / id arripuerit
nōs arripuerimus
vōs arripueritis
eī / eae / ea arripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego arripiam
tū arripiās
is / ea / id arripiat
nōs arripiāmus
vōs arripiātis
eī / eae / ea arripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego arriperem
tū arriperēs
is / ea / id arriperet
nōs arriperēmus
vōs arriperētis
eī / eae / ea arriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego arripuerim
tū arripuerīs
is / ea / id arripuerit
nōs arripuerīmus
vōs arripuerītis
eī / eae / ea arripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego arripuissem
tū arripuissēs
is / ea / id arripuisset
nōs arripuissēmus
vōs arripuissētis
eī / eae / ea arripuissent
Imperātīvus praesēns
tū arripe
vōs arripite
Imperātīvus futūrum
tū arripitō
is / ea / id arripitō
vōs arripitōte
eī / eae / ea arripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— arripere
Īnfīnītīvus perfectum
— arripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— arreptūrum esse
Participium praesēns
— arripiēns
Participium futūrum
— arreptūrus
Gerundium (genitīvus)
— arripiendī
Gerundium (datīvus)
— arripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— arripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— arripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— arreptum
Supīnum (ablātīvus)
— arreptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego arripior
tū arriperis
is / ea / id arripitur
nōs arripimur
vōs arripiminī
eī / eae / ea arripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego arripiēbar
tū arripiēbāris
is / ea / id arripiēbātur
nōs arripiēbāmur
vōs arripiēbāminī
eī / eae / ea arripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego arripiar
tū arripiēris
is / ea / id arripiētur
nōs arripiēmur
vōs arripiēminī
eī / eae / ea arripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego arripiar
tū arripiāris
is / ea / id arripiātur
nōs arripiāmur
vōs arripiāminī
eī / eae / ea arripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego arriperer
tū arriperēris
is / ea / id arriperētur
nōs arriperēmur
vōs arriperēminī
eī / eae / ea arriperentur
Imperātīvus praesēns
tū arripere
vōs arripiminī
Imperātīvus futūrum
tū arripitor
is / ea / id arripitor
eī / eae / ea arripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— arripī
Īnfīnītīvus perfectum
— arreptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— arreptum īrī
Participium perfectum
— arreptus
Participium futūrum
— arripiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary