HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← approprio — definition

Conjugation of approprio

Regular CEFR B2
[apˈprɔ.pri.oː]

to make one's own, appropriate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appropriō
tū appropriās
is / ea / id appropriat
nōs appropriāmus
vōs appropriātis
eī / eae / ea appropriant
Indicātīvus imperfectum
ego appropriābam
tū appropriābās
is / ea / id appropriābat
nōs appropriābāmus
vōs appropriābātis
eī / eae / ea appropriābant
Indicātīvus futūrum
ego appropriābō
tū appropriābis
is / ea / id appropriābit
nōs appropriābimus
vōs appropriābitis
eī / eae / ea appropriābunt
Indicātīvus perfectum
ego appropriāvī
tū appropriāvistī
is / ea / id appropriāvit
nōs appropriāvimus
vōs appropriāvistis
eī / eae / ea appropriāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appropriāveram
tū appropriāverās
is / ea / id appropriāverat
nōs appropriāverāmus
vōs appropriāverātis
eī / eae / ea appropriāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appropriāverō
tū appropriāveris
is / ea / id appropriāverit
nōs appropriāverimus
vōs appropriāveritis
eī / eae / ea appropriāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appropriem
tū appropriēs
is / ea / id appropriet
nōs appropriēmus
vōs appropriētis
eī / eae / ea approprient
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropriārem
tū appropriārēs
is / ea / id appropriāret
nōs appropriārēmus
vōs appropriārētis
eī / eae / ea appropriārent
Coniūnctīvus perfectum
ego appropriāverim
tū appropriāverīs
is / ea / id appropriāverit
nōs appropriāverīmus
vōs appropriāverītis
eī / eae / ea appropriāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appropriāvissem
tū appropriāvissēs
is / ea / id appropriāvisset
nōs appropriāvissēmus
vōs appropriāvissētis
eī / eae / ea appropriāvissent
Imperātīvus praesēns
tū appropriā
vōs appropriāte
Imperātīvus futūrum
tū appropriātō
is / ea / id appropriātō
vōs appropriātōte
eī / eae / ea appropriantō
Īnfīnītīvus praesēns
— appropriāre
Īnfīnītīvus perfectum
— appropriāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appropriātūrum esse
Participium praesēns
— appropriāns
Participium futūrum
— appropriātūrus
Gerundium (genitīvus)
— appropriandī
Gerundium (datīvus)
— appropriandō
Gerundium (accūsātīvus)
— appropriandum
Gerundium (ablātīvus)
— appropriandō
Supīnum (accūsātīvus)
— appropriātum
Supīnum (ablātīvus)
— appropriātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego approprior
tū appropriāris
is / ea / id appropriātur
nōs appropriāmur
vōs appropriāminī
eī / eae / ea appropriantur
Indicātīvus imperfectum
ego appropriābar
tū appropriābāris
is / ea / id appropriābātur
nōs appropriābāmur
vōs appropriābāminī
eī / eae / ea appropriābantur
Indicātīvus futūrum
ego appropriābor
tū appropriāberis
is / ea / id appropriābitur
nōs appropriābimur
vōs appropriābiminī
eī / eae / ea appropriābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego approprier
tū appropriēris
is / ea / id appropriētur
nōs appropriēmur
vōs appropriēminī
eī / eae / ea approprientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appropriārer
tū appropriārēris
is / ea / id appropriārētur
nōs appropriārēmur
vōs appropriārēminī
eī / eae / ea appropriārentur
Imperātīvus praesēns
tū appropriāre
vōs appropriāminī
Imperātīvus futūrum
tū appropriātor
is / ea / id appropriātor
eī / eae / ea appropriantor
Īnfīnītīvus praesēns
— appropriārī
Īnfīnītīvus perfectum
— appropriātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appropriātum īrī
Participium perfectum
— appropriātus
Participium futūrum
— appropriandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary