Conjugation of appromitto
/[ap.proːˈmɪt.toː]/to promise in addition, or to another Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | apprōmittō |
| tū | apprōmittis |
| is / ea / id | apprōmittit |
| nōs | apprōmittimus |
| vōs | apprōmittitis |
| eī / eae / ea | apprōmittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | apprōmittēbam |
| tū | apprōmittēbās |
| is / ea / id | apprōmittēbat |
| nōs | apprōmittēbāmus |
| vōs | apprōmittēbātis |
| eī / eae / ea | apprōmittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | apprōmittam |
| tū | apprōmittēs |
| is / ea / id | apprōmittet |
| nōs | apprōmittēmus |
| vōs | apprōmittētis |
| eī / eae / ea | apprōmittent |
Indicātīvus perfectum
| ego | apprōmīsī |
| tū | apprōmīsistī |
| is / ea / id | apprōmīsit |
| nōs | apprōmīsimus |
| vōs | apprōmīsistis |
| eī / eae / ea | apprōmīsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | apprōmīseram |
| tū | apprōmīserās |
| is / ea / id | apprōmīserat |
| nōs | apprōmīserāmus |
| vōs | apprōmīserātis |
| eī / eae / ea | apprōmīserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | apprōmīserō |
| tū | apprōmīseris |
| is / ea / id | apprōmīserit |
| nōs | apprōmīserimus |
| vōs | apprōmīseritis |
| eī / eae / ea | apprōmīserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | apprōmittam |
| tū | apprōmittās |
| is / ea / id | apprōmittat |
| nōs | apprōmittāmus |
| vōs | apprōmittātis |
| eī / eae / ea | apprōmittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | apprōmitterem |
| tū | apprōmitterēs |
| is / ea / id | apprōmitteret |
| nōs | apprōmitterēmus |
| vōs | apprōmitterētis |
| eī / eae / ea | apprōmitterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | apprōmīserim |
| tū | apprōmīserīs |
| is / ea / id | apprōmīserit |
| nōs | apprōmīserīmus |
| vōs | apprōmīserītis |
| eī / eae / ea | apprōmīserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | apprōmīsissem |
| tū | apprōmīsissēs |
| is / ea / id | apprōmīsisset |
| nōs | apprōmīsissēmus |
| vōs | apprōmīsissētis |
| eī / eae / ea | apprōmīsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | apprōmitte |
| vōs | apprōmittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | apprōmittitō |
| is / ea / id | apprōmittitō |
| vōs | apprōmittitōte |
| eī / eae / ea | apprōmittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | apprōmittere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | apprōmīsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | apprōmissūrum esse |
Participium praesēns
| — | apprōmittēns |
Participium futūrum
| — | apprōmissūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | apprōmittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | apprōmittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | apprōmittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | apprōmittendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | apprōmissum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | apprōmissū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | apprōmittor |
| tū | apprōmitteris |
| is / ea / id | apprōmittitur |
| nōs | apprōmittimur |
| vōs | apprōmittiminī |
| eī / eae / ea | apprōmittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | apprōmittēbar |
| tū | apprōmittēbāris |
| is / ea / id | apprōmittēbātur |
| nōs | apprōmittēbāmur |
| vōs | apprōmittēbāminī |
| eī / eae / ea | apprōmittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | apprōmittar |
| tū | apprōmittēris |
| is / ea / id | apprōmittētur |
| nōs | apprōmittēmur |
| vōs | apprōmittēminī |
| eī / eae / ea | apprōmittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | apprōmittar |
| tū | apprōmittāris |
| is / ea / id | apprōmittātur |
| nōs | apprōmittāmur |
| vōs | apprōmittāminī |
| eī / eae / ea | apprōmittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | apprōmitterer |
| tū | apprōmitterēris |
| is / ea / id | apprōmitterētur |
| nōs | apprōmitterēmur |
| vōs | apprōmitterēminī |
| eī / eae / ea | apprōmitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | apprōmittere |
| vōs | apprōmittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | apprōmittitor |
| is / ea / id | apprōmittitor |
| eī / eae / ea | apprōmittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | apprōmittī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | apprōmissum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | apprōmissum īrī |
Participium perfectum
| — | apprōmissus |
Participium futūrum
| — | apprōmittendus |