HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← approbo — definition

Conjugation of approbo

Regular CEFR B1
[ˈap.prɔ.boː]

to regard as good, approve, favor or favour, commend, endorse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego approbō
tū approbās
is / ea / id approbat
nōs approbāmus
vōs approbātis
eī / eae / ea approbant
Indicātīvus imperfectum
ego approbābam
tū approbābās
is / ea / id approbābat
nōs approbābāmus
vōs approbābātis
eī / eae / ea approbābant
Indicātīvus futūrum
ego approbābō
tū approbābis
is / ea / id approbābit
nōs approbābimus
vōs approbābitis
eī / eae / ea approbābunt
Indicātīvus perfectum
ego approbāvī
tū approbāvistī
is / ea / id approbāvit
nōs approbāvimus
vōs approbāvistis
eī / eae / ea approbāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego approbāveram
tū approbāverās
is / ea / id approbāverat
nōs approbāverāmus
vōs approbāverātis
eī / eae / ea approbāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego approbāverō
tū approbāveris
is / ea / id approbāverit
nōs approbāverimus
vōs approbāveritis
eī / eae / ea approbāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego approbem
tū approbēs
is / ea / id approbet
nōs approbēmus
vōs approbētis
eī / eae / ea approbent
Coniūnctīvus imperfectum
ego approbārem
tū approbārēs
is / ea / id approbāret
nōs approbārēmus
vōs approbārētis
eī / eae / ea approbārent
Coniūnctīvus perfectum
ego approbāverim
tū approbāverīs
is / ea / id approbāverit
nōs approbāverīmus
vōs approbāverītis
eī / eae / ea approbāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego approbāvissem
tū approbāvissēs
is / ea / id approbāvisset
nōs approbāvissēmus
vōs approbāvissētis
eī / eae / ea approbāvissent
Imperātīvus praesēns
tū approbā
vōs approbāte
Imperātīvus futūrum
tū approbātō
is / ea / id approbātō
vōs approbātōte
eī / eae / ea approbantō
Īnfīnītīvus praesēns
— approbāre
Īnfīnītīvus perfectum
— approbāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— approbātūrum esse
Participium praesēns
— approbāns
Participium futūrum
— approbātūrus
Gerundium (genitīvus)
— approbandī
Gerundium (datīvus)
— approbandō
Gerundium (accūsātīvus)
— approbandum
Gerundium (ablātīvus)
— approbandō
Supīnum (accūsātīvus)
— approbātum
Supīnum (ablātīvus)
— approbātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego approbor
tū approbāris
is / ea / id approbātur
nōs approbāmur
vōs approbāminī
eī / eae / ea approbantur
Indicātīvus imperfectum
ego approbābar
tū approbābāris
is / ea / id approbābātur
nōs approbābāmur
vōs approbābāminī
eī / eae / ea approbābantur
Indicātīvus futūrum
ego approbābor
tū approbāberis
is / ea / id approbābitur
nōs approbābimur
vōs approbābiminī
eī / eae / ea approbābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego approber
tū approbēris
is / ea / id approbētur
nōs approbēmur
vōs approbēminī
eī / eae / ea approbentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego approbārer
tū approbārēris
is / ea / id approbārētur
nōs approbārēmur
vōs approbārēminī
eī / eae / ea approbārentur
Imperātīvus praesēns
tū approbāre
vōs approbāminī
Imperātīvus futūrum
tū approbātor
is / ea / id approbātor
eī / eae / ea approbantor
Īnfīnītīvus praesēns
— approbārī
Īnfīnītīvus perfectum
— approbātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— approbātum īrī
Participium perfectum
— approbātus
Participium futūrum
— approbandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary