Conjugation of appretio
/[apˈprɛ.ti.oː]/to value or estimate at a price, appraise, rate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appretiō |
| tū | appretiās |
| is / ea / id | appretiat |
| nōs | appretiāmus |
| vōs | appretiātis |
| eī / eae / ea | appretiant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appretiābam |
| tū | appretiābās |
| is / ea / id | appretiābat |
| nōs | appretiābāmus |
| vōs | appretiābātis |
| eī / eae / ea | appretiābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appretiābō |
| tū | appretiābis |
| is / ea / id | appretiābit |
| nōs | appretiābimus |
| vōs | appretiābitis |
| eī / eae / ea | appretiābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | appretiāvī |
| tū | appretiāvistī |
| is / ea / id | appretiāvit |
| nōs | appretiāvimus |
| vōs | appretiāvistis |
| eī / eae / ea | appretiāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | appretiāveram |
| tū | appretiāverās |
| is / ea / id | appretiāverat |
| nōs | appretiāverāmus |
| vōs | appretiāverātis |
| eī / eae / ea | appretiāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | appretiāverō |
| tū | appretiāveris |
| is / ea / id | appretiāverit |
| nōs | appretiāverimus |
| vōs | appretiāveritis |
| eī / eae / ea | appretiāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appretiem |
| tū | appretiēs |
| is / ea / id | appretiet |
| nōs | appretiēmus |
| vōs | appretiētis |
| eī / eae / ea | appretient |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appretiārem |
| tū | appretiārēs |
| is / ea / id | appretiāret |
| nōs | appretiārēmus |
| vōs | appretiārētis |
| eī / eae / ea | appretiārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | appretiāverim |
| tū | appretiāverīs |
| is / ea / id | appretiāverit |
| nōs | appretiāverīmus |
| vōs | appretiāverītis |
| eī / eae / ea | appretiāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | appretiāvissem |
| tū | appretiāvissēs |
| is / ea / id | appretiāvisset |
| nōs | appretiāvissēmus |
| vōs | appretiāvissētis |
| eī / eae / ea | appretiāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appretiā |
| vōs | appretiāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | appretiātō |
| is / ea / id | appretiātō |
| vōs | appretiātōte |
| eī / eae / ea | appretiantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appretiāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appretiāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appretiātūrum esse |
Participium praesēns
| — | appretiāns |
Participium futūrum
| — | appretiātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | appretiandī |
Gerundium (datīvus)
| — | appretiandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appretiandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appretiandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | appretiātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | appretiātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appretior |
| tū | appretiāris |
| is / ea / id | appretiātur |
| nōs | appretiāmur |
| vōs | appretiāminī |
| eī / eae / ea | appretiantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appretiābar |
| tū | appretiābāris |
| is / ea / id | appretiābātur |
| nōs | appretiābāmur |
| vōs | appretiābāminī |
| eī / eae / ea | appretiābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appretiābor |
| tū | appretiāberis |
| is / ea / id | appretiābitur |
| nōs | appretiābimur |
| vōs | appretiābiminī |
| eī / eae / ea | appretiābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appretier |
| tū | appretiēris |
| is / ea / id | appretiētur |
| nōs | appretiēmur |
| vōs | appretiēminī |
| eī / eae / ea | appretientur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appretiārer |
| tū | appretiārēris |
| is / ea / id | appretiārētur |
| nōs | appretiārēmur |
| vōs | appretiārēminī |
| eī / eae / ea | appretiārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appretiāre |
| vōs | appretiāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appretiātor |
| is / ea / id | appretiātor |
| eī / eae / ea | appretiantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appretiārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appretiātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appretiātum īrī |
Participium perfectum
| — | appretiātus |
Participium futūrum
| — | appretiandus |