HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appretio — definition

Conjugation of appretio

Regular CEFR B2
[apˈprɛ.ti.oː]

to value or estimate at a price, appraise, rate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appretiō
tū appretiās
is / ea / id appretiat
nōs appretiāmus
vōs appretiātis
eī / eae / ea appretiant
Indicātīvus imperfectum
ego appretiābam
tū appretiābās
is / ea / id appretiābat
nōs appretiābāmus
vōs appretiābātis
eī / eae / ea appretiābant
Indicātīvus futūrum
ego appretiābō
tū appretiābis
is / ea / id appretiābit
nōs appretiābimus
vōs appretiābitis
eī / eae / ea appretiābunt
Indicātīvus perfectum
ego appretiāvī
tū appretiāvistī
is / ea / id appretiāvit
nōs appretiāvimus
vōs appretiāvistis
eī / eae / ea appretiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appretiāveram
tū appretiāverās
is / ea / id appretiāverat
nōs appretiāverāmus
vōs appretiāverātis
eī / eae / ea appretiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appretiāverō
tū appretiāveris
is / ea / id appretiāverit
nōs appretiāverimus
vōs appretiāveritis
eī / eae / ea appretiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appretiem
tū appretiēs
is / ea / id appretiet
nōs appretiēmus
vōs appretiētis
eī / eae / ea appretient
Coniūnctīvus imperfectum
ego appretiārem
tū appretiārēs
is / ea / id appretiāret
nōs appretiārēmus
vōs appretiārētis
eī / eae / ea appretiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego appretiāverim
tū appretiāverīs
is / ea / id appretiāverit
nōs appretiāverīmus
vōs appretiāverītis
eī / eae / ea appretiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appretiāvissem
tū appretiāvissēs
is / ea / id appretiāvisset
nōs appretiāvissēmus
vōs appretiāvissētis
eī / eae / ea appretiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū appretiā
vōs appretiāte
Imperātīvus futūrum
tū appretiātō
is / ea / id appretiātō
vōs appretiātōte
eī / eae / ea appretiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— appretiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— appretiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appretiātūrum esse
Participium praesēns
— appretiāns
Participium futūrum
— appretiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— appretiandī
Gerundium (datīvus)
— appretiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— appretiandum
Gerundium (ablātīvus)
— appretiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— appretiātum
Supīnum (ablātīvus)
— appretiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appretior
tū appretiāris
is / ea / id appretiātur
nōs appretiāmur
vōs appretiāminī
eī / eae / ea appretiantur
Indicātīvus imperfectum
ego appretiābar
tū appretiābāris
is / ea / id appretiābātur
nōs appretiābāmur
vōs appretiābāminī
eī / eae / ea appretiābantur
Indicātīvus futūrum
ego appretiābor
tū appretiāberis
is / ea / id appretiābitur
nōs appretiābimur
vōs appretiābiminī
eī / eae / ea appretiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego appretier
tū appretiēris
is / ea / id appretiētur
nōs appretiēmur
vōs appretiēminī
eī / eae / ea appretientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appretiārer
tū appretiārēris
is / ea / id appretiārētur
nōs appretiārēmur
vōs appretiārēminī
eī / eae / ea appretiārentur
Imperātīvus praesēns
tū appretiāre
vōs appretiāminī
Imperātīvus futūrum
tū appretiātor
is / ea / id appretiātor
eī / eae / ea appretiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— appretiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— appretiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appretiātum īrī
Participium perfectum
— appretiātus
Participium futūrum
— appretiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary