Conjugation of apprecor
/[ˈap.prɛ.kɔr]/to pray to, adore, worship, beseech Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | apprecor |
| tū | apprecāris |
| is / ea / id | apprecātur |
| nōs | apprecāmur |
| vōs | apprecāminī |
| eī / eae / ea | apprecantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | apprecābar |
| tū | apprecābāris |
| is / ea / id | apprecābātur |
| nōs | apprecābāmur |
| vōs | apprecābāminī |
| eī / eae / ea | apprecābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | apprecābor |
| tū | apprecāberis |
| is / ea / id | apprecābitur |
| nōs | apprecābimur |
| vōs | apprecābiminī |
| eī / eae / ea | apprecābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | apprecer |
| tū | apprecēris |
| is / ea / id | apprecētur |
| nōs | apprecēmur |
| vōs | apprecēminī |
| eī / eae / ea | apprecentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | apprecārer |
| tū | apprecārēris |
| is / ea / id | apprecārētur |
| nōs | apprecārēmur |
| vōs | apprecārēminī |
| eī / eae / ea | apprecārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | apprecāre |
| vōs | apprecāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | apprecātor |
| is / ea / id | apprecātor |
| eī / eae / ea | apprecantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | apprecārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | apprecātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | apprecātūrum esse |
Participium praesēns
| — | apprecāns |
Participium futūrum
| — | apprecātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | apprecandī |
Gerundium (datīvus)
| — | apprecandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | apprecandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | apprecandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | apprecātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | apprecātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | apprecandus |