Conjugation of appostulo
/[apˈpɔs.tʊ.ɫoː]/to entreat or solicit persistently or pressingly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appostulō |
| tū | appostulās |
| is / ea / id | appostulat |
| nōs | appostulāmus |
| vōs | appostulātis |
| eī / eae / ea | appostulant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appostulābam |
| tū | appostulābās |
| is / ea / id | appostulābat |
| nōs | appostulābāmus |
| vōs | appostulābātis |
| eī / eae / ea | appostulābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appostulābō |
| tū | appostulābis |
| is / ea / id | appostulābit |
| nōs | appostulābimus |
| vōs | appostulābitis |
| eī / eae / ea | appostulābunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appostulem |
| tū | appostulēs |
| is / ea / id | appostulet |
| nōs | appostulēmus |
| vōs | appostulētis |
| eī / eae / ea | appostulent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appostulārem |
| tū | appostulārēs |
| is / ea / id | appostulāret |
| nōs | appostulārēmus |
| vōs | appostulārētis |
| eī / eae / ea | appostulārent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appostulā |
| vōs | appostulāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | appostulātō |
| is / ea / id | appostulātō |
| vōs | appostulātōte |
| eī / eae / ea | appostulantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appostulāre |
Participium praesēns
| — | appostulāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | appostulandī |
Gerundium (datīvus)
| — | appostulandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appostulandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appostulandō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appostulor |
| tū | appostulāris |
| is / ea / id | appostulātur |
| nōs | appostulāmur |
| vōs | appostulāminī |
| eī / eae / ea | appostulantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appostulābar |
| tū | appostulābāris |
| is / ea / id | appostulābātur |
| nōs | appostulābāmur |
| vōs | appostulābāminī |
| eī / eae / ea | appostulābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appostulābor |
| tū | appostulāberis |
| is / ea / id | appostulābitur |
| nōs | appostulābimur |
| vōs | appostulābiminī |
| eī / eae / ea | appostulābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appostuler |
| tū | appostulēris |
| is / ea / id | appostulētur |
| nōs | appostulēmur |
| vōs | appostulēminī |
| eī / eae / ea | appostulentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appostulārer |
| tū | appostulārēris |
| is / ea / id | appostulārētur |
| nōs | appostulārēmur |
| vōs | appostulārēminī |
| eī / eae / ea | appostulārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appostulāre |
| vōs | appostulāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appostulātor |
| is / ea / id | appostulātor |
| eī / eae / ea | appostulantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appostulārī |
Participium futūrum
| — | appostulandus |