Conjugation of appono
/[apˈpoː.noː]/to place near, set before (on table), serve up, appose Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appōnō |
| tū | appōnis |
| is / ea / id | appōnit |
| nōs | appōnimus |
| vōs | appōnitis |
| eī / eae / ea | appōnunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appōnēbam |
| tū | appōnēbās |
| is / ea / id | appōnēbat |
| nōs | appōnēbāmus |
| vōs | appōnēbātis |
| eī / eae / ea | appōnēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appōnam |
| tū | appōnēs |
| is / ea / id | appōnet |
| nōs | appōnēmus |
| vōs | appōnētis |
| eī / eae / ea | appōnent |
Indicātīvus perfectum
| ego | apposuī |
| tū | apposuistī |
| is / ea / id | apposuit |
| nōs | apposuimus |
| vōs | apposuistis |
| eī / eae / ea | apposuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | apposueram |
| tū | apposuerās |
| is / ea / id | apposuerat |
| nōs | apposuerāmus |
| vōs | apposuerātis |
| eī / eae / ea | apposuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | apposuerō |
| tū | apposueris |
| is / ea / id | apposuerit |
| nōs | apposuerimus |
| vōs | apposueritis |
| eī / eae / ea | apposuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appōnam |
| tū | appōnās |
| is / ea / id | appōnat |
| nōs | appōnāmus |
| vōs | appōnātis |
| eī / eae / ea | appōnant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appōnerem |
| tū | appōnerēs |
| is / ea / id | appōneret |
| nōs | appōnerēmus |
| vōs | appōnerētis |
| eī / eae / ea | appōnerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | apposuerim |
| tū | apposuerīs |
| is / ea / id | apposuerit |
| nōs | apposuerīmus |
| vōs | apposuerītis |
| eī / eae / ea | apposuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | apposuissem |
| tū | apposuissēs |
| is / ea / id | apposuisset |
| nōs | apposuissēmus |
| vōs | apposuissētis |
| eī / eae / ea | apposuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appōne |
| vōs | appōnite |
Imperātīvus futūrum
| tū | appōnitō |
| is / ea / id | appōnitō |
| vōs | appōnitōte |
| eī / eae / ea | appōnuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appōnere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | apposuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appositūrum esse |
Participium praesēns
| — | appōnēns |
Participium futūrum
| — | appositūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | appōnendī |
Gerundium (datīvus)
| — | appōnendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appōnendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appōnendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | appositum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | appositū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appōnor |
| tū | appōneris |
| is / ea / id | appōnitur |
| nōs | appōnimur |
| vōs | appōniminī |
| eī / eae / ea | appōnuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appōnēbar |
| tū | appōnēbāris |
| is / ea / id | appōnēbātur |
| nōs | appōnēbāmur |
| vōs | appōnēbāminī |
| eī / eae / ea | appōnēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appōnar |
| tū | appōnēris |
| is / ea / id | appōnētur |
| nōs | appōnēmur |
| vōs | appōnēminī |
| eī / eae / ea | appōnentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appōnar |
| tū | appōnāris |
| is / ea / id | appōnātur |
| nōs | appōnāmur |
| vōs | appōnāminī |
| eī / eae / ea | appōnantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appōnerer |
| tū | appōnerēris |
| is / ea / id | appōnerētur |
| nōs | appōnerēmur |
| vōs | appōnerēminī |
| eī / eae / ea | appōnerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appōnere |
| vōs | appōniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appōnitor |
| is / ea / id | appōnitor |
| eī / eae / ea | appōnuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appōnī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appositum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appositum īrī |
Participium perfectum
| — | appositus |
Participium futūrum
| — | appōnendus |