HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← applico — definition

Conjugation of applico

Regular CEFR B1
[ˈap.plɪ.koː]

to add, attach, join to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego applicō
tū applicās
is / ea / id applicat
nōs applicāmus
vōs applicātis
eī / eae / ea applicant
Indicātīvus imperfectum
ego applicābam
tū applicābās
is / ea / id applicābat
nōs applicābāmus
vōs applicābātis
eī / eae / ea applicābant
Indicātīvus futūrum
ego applicābō
tū applicābis
is / ea / id applicābit
nōs applicābimus
vōs applicābitis
eī / eae / ea applicābunt
Indicātīvus perfectum
ego applicāvī
tū applicāvistī
is / ea / id applicāvit
nōs applicāvimus
vōs applicāvistis
eī / eae / ea applicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego applicāveram
tū applicāverās
is / ea / id applicāverat
nōs applicāverāmus
vōs applicāverātis
eī / eae / ea applicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego applicāverō
tū applicāveris
is / ea / id applicāverit
nōs applicāverimus
vōs applicāveritis
eī / eae / ea applicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego applicem
tū applicēs
is / ea / id applicet
nōs applicēmus
vōs applicētis
eī / eae / ea applicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego applicārem
tū applicārēs
is / ea / id applicāret
nōs applicārēmus
vōs applicārētis
eī / eae / ea applicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego applicāverim
tū applicāverīs
is / ea / id applicāverit
nōs applicāverīmus
vōs applicāverītis
eī / eae / ea applicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego applicāvissem
tū applicāvissēs
is / ea / id applicāvisset
nōs applicāvissēmus
vōs applicāvissētis
eī / eae / ea applicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū applicā
vōs applicāte
Imperātīvus futūrum
tū applicātō
is / ea / id applicātō
vōs applicātōte
eī / eae / ea applicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— applicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— applicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— applicātūrum esse
Participium praesēns
— applicāns
Participium futūrum
— applicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— applicandī
Gerundium (datīvus)
— applicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— applicandum
Gerundium (ablātīvus)
— applicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— applicātum
Supīnum (ablātīvus)
— applicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego applicor
tū applicāris
is / ea / id applicātur
nōs applicāmur
vōs applicāminī
eī / eae / ea applicantur
Indicātīvus imperfectum
ego applicābar
tū applicābāris
is / ea / id applicābātur
nōs applicābāmur
vōs applicābāminī
eī / eae / ea applicābantur
Indicātīvus futūrum
ego applicābor
tū applicāberis
is / ea / id applicābitur
nōs applicābimur
vōs applicābiminī
eī / eae / ea applicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego applicer
tū applicēris
is / ea / id applicētur
nōs applicēmur
vōs applicēminī
eī / eae / ea applicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego applicārer
tū applicārēris
is / ea / id applicārētur
nōs applicārēmur
vōs applicārēminī
eī / eae / ea applicārentur
Imperātīvus praesēns
tū applicāre
vōs applicāminī
Imperātīvus futūrum
tū applicātor
is / ea / id applicātor
eī / eae / ea applicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— applicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— applicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— applicātum īrī
Participium perfectum
— applicātus
Participium futūrum
— applicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary