HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appeto — definición

Conjugation of appeto

Regular CEFR B1
/[ˈap.pɛ.toː]/

to desire eagerly (for personal or bodily gratification), long for, covet; have an appetite for; craved Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appetō
appetis
is / ea / id appetit
nōs appetimus
vōs appetitis
eī / eae / ea appetunt
Indicātīvus imperfectum
ego appetēbam
appetēbās
is / ea / id appetēbat
nōs appetēbāmus
vōs appetēbātis
eī / eae / ea appetēbant
Indicātīvus futūrum
ego appetam
appetēs
is / ea / id appetet
nōs appetēmus
vōs appetētis
eī / eae / ea appetent
Indicātīvus perfectum
ego appetīvī
appetīvistī
is / ea / id appetīvit
nōs appetīvimus
vōs appetīvistis
eī / eae / ea appetīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appetīveram
appetīverās
is / ea / id appetīverat
nōs appetīverāmus
vōs appetīverātis
eī / eae / ea appetīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appetīverō
appetīveris
is / ea / id appetīverit
nōs appetīverimus
vōs appetīveritis
eī / eae / ea appetīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appetam
appetās
is / ea / id appetat
nōs appetāmus
vōs appetātis
eī / eae / ea appetant
Coniūnctīvus imperfectum
ego appeterem
appeterēs
is / ea / id appeteret
nōs appeterēmus
vōs appeterētis
eī / eae / ea appeterent
Coniūnctīvus perfectum
ego appetīverim
appetīverīs
is / ea / id appetīverit
nōs appetīverīmus
vōs appetīverītis
eī / eae / ea appetīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appetīvissem
appetīvissēs
is / ea / id appetīvisset
nōs appetīvissēmus
vōs appetīvissētis
eī / eae / ea appetīvissent
Imperātīvus praesēns
appete
vōs appetite
Imperātīvus futūrum
appetitō
is / ea / id appetitō
vōs appetitōte
eī / eae / ea appetuntō
Īnfīnītīvus praesēns
appetere
Īnfīnītīvus perfectum
appetīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
appetītūrum esse
Participium praesēns
appetēns
Participium futūrum
appetītūrus
Gerundium (genitīvus)
appetendī
Gerundium (datīvus)
appetendō
Gerundium (accūsātīvus)
appetendum
Gerundium (ablātīvus)
appetendō
Supīnum (accūsātīvus)
appetītum
Supīnum (ablātīvus)
appetītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appetor
appeteris
is / ea / id appetitur
nōs appetimur
vōs appetiminī
eī / eae / ea appetuntur
Indicātīvus imperfectum
ego appetēbar
appetēbāris
is / ea / id appetēbātur
nōs appetēbāmur
vōs appetēbāminī
eī / eae / ea appetēbantur
Indicātīvus futūrum
ego appetar
appetēris
is / ea / id appetētur
nōs appetēmur
vōs appetēminī
eī / eae / ea appetentur
Coniūnctīvus praesēns
ego appetar
appetāris
is / ea / id appetātur
nōs appetāmur
vōs appetāminī
eī / eae / ea appetantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appeterer
appeterēris
is / ea / id appeterētur
nōs appeterēmur
vōs appeterēminī
eī / eae / ea appeterentur
Imperātīvus praesēns
appetere
vōs appetiminī
Imperātīvus futūrum
appetitor
is / ea / id appetitor
eī / eae / ea appetuntor
Īnfīnītīvus praesēns
appetī
Īnfīnītīvus perfectum
appetītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
appetītum īrī
Participium perfectum
appetītus
Participium futūrum
appetendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary