HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appeto — definition

Conjugation of appeto

Regular CEFR B1
[ˈap.pɛ.toː]

to desire eagerly (for personal or bodily gratification), long for, covet; have an appetite for; craved Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appetō
tū appetis
is / ea / id appetit
nōs appetimus
vōs appetitis
eī / eae / ea appetunt
Indicātīvus imperfectum
ego appetēbam
tū appetēbās
is / ea / id appetēbat
nōs appetēbāmus
vōs appetēbātis
eī / eae / ea appetēbant
Indicātīvus futūrum
ego appetam
tū appetēs
is / ea / id appetet
nōs appetēmus
vōs appetētis
eī / eae / ea appetent
Indicātīvus perfectum
ego appetīvī
tū appetīvistī
is / ea / id appetīvit
nōs appetīvimus
vōs appetīvistis
eī / eae / ea appetīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appetīveram
tū appetīverās
is / ea / id appetīverat
nōs appetīverāmus
vōs appetīverātis
eī / eae / ea appetīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appetīverō
tū appetīveris
is / ea / id appetīverit
nōs appetīverimus
vōs appetīveritis
eī / eae / ea appetīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appetam
tū appetās
is / ea / id appetat
nōs appetāmus
vōs appetātis
eī / eae / ea appetant
Coniūnctīvus imperfectum
ego appeterem
tū appeterēs
is / ea / id appeteret
nōs appeterēmus
vōs appeterētis
eī / eae / ea appeterent
Coniūnctīvus perfectum
ego appetīverim
tū appetīverīs
is / ea / id appetīverit
nōs appetīverīmus
vōs appetīverītis
eī / eae / ea appetīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appetīvissem
tū appetīvissēs
is / ea / id appetīvisset
nōs appetīvissēmus
vōs appetīvissētis
eī / eae / ea appetīvissent
Imperātīvus praesēns
tū appete
vōs appetite
Imperātīvus futūrum
tū appetitō
is / ea / id appetitō
vōs appetitōte
eī / eae / ea appetuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— appetere
Īnfīnītīvus perfectum
— appetīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appetītūrum esse
Participium praesēns
— appetēns
Participium futūrum
— appetītūrus
Gerundium (genitīvus)
— appetendī
Gerundium (datīvus)
— appetendō
Gerundium (accūsātīvus)
— appetendum
Gerundium (ablātīvus)
— appetendō
Supīnum (accūsātīvus)
— appetītum
Supīnum (ablātīvus)
— appetītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appetor
tū appeteris
is / ea / id appetitur
nōs appetimur
vōs appetiminī
eī / eae / ea appetuntur
Indicātīvus imperfectum
ego appetēbar
tū appetēbāris
is / ea / id appetēbātur
nōs appetēbāmur
vōs appetēbāminī
eī / eae / ea appetēbantur
Indicātīvus futūrum
ego appetar
tū appetēris
is / ea / id appetētur
nōs appetēmur
vōs appetēminī
eī / eae / ea appetentur
Coniūnctīvus praesēns
ego appetar
tū appetāris
is / ea / id appetātur
nōs appetāmur
vōs appetāminī
eī / eae / ea appetantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appeterer
tū appeterēris
is / ea / id appeterētur
nōs appeterēmur
vōs appeterēminī
eī / eae / ea appeterentur
Imperātīvus praesēns
tū appetere
vōs appetiminī
Imperātīvus futūrum
tū appetitor
is / ea / id appetitor
eī / eae / ea appetuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— appetī
Īnfīnītīvus perfectum
— appetītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appetītum īrī
Participium perfectum
— appetītus
Participium futūrum
— appetendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary