Conjugation of appectoro
/[apˈpɛk.tɔ.roː]/to press against one's chest or breast Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appectorō |
| tū | appectorās |
| is / ea / id | appectorat |
| nōs | appectorāmus |
| vōs | appectorātis |
| eī / eae / ea | appectorant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appectorābam |
| tū | appectorābās |
| is / ea / id | appectorābat |
| nōs | appectorābāmus |
| vōs | appectorābātis |
| eī / eae / ea | appectorābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | appectorābō |
| tū | appectorābis |
| is / ea / id | appectorābit |
| nōs | appectorābimus |
| vōs | appectorābitis |
| eī / eae / ea | appectorābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | appectorāvī |
| tū | appectorāvistī |
| is / ea / id | appectorāvit |
| nōs | appectorāvimus |
| vōs | appectorāvistis |
| eī / eae / ea | appectorāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | appectorāveram |
| tū | appectorāverās |
| is / ea / id | appectorāverat |
| nōs | appectorāverāmus |
| vōs | appectorāverātis |
| eī / eae / ea | appectorāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | appectorāverō |
| tū | appectorāveris |
| is / ea / id | appectorāverit |
| nōs | appectorāverimus |
| vōs | appectorāveritis |
| eī / eae / ea | appectorāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appectorem |
| tū | appectorēs |
| is / ea / id | appectoret |
| nōs | appectorēmus |
| vōs | appectorētis |
| eī / eae / ea | appectorent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appectorārem |
| tū | appectorārēs |
| is / ea / id | appectorāret |
| nōs | appectorārēmus |
| vōs | appectorārētis |
| eī / eae / ea | appectorārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | appectorāverim |
| tū | appectorāverīs |
| is / ea / id | appectorāverit |
| nōs | appectorāverīmus |
| vōs | appectorāverītis |
| eī / eae / ea | appectorāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | appectorāvissem |
| tū | appectorāvissēs |
| is / ea / id | appectorāvisset |
| nōs | appectorāvissēmus |
| vōs | appectorāvissētis |
| eī / eae / ea | appectorāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | appectorā |
| vōs | appectorāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | appectorātō |
| is / ea / id | appectorātō |
| vōs | appectorātōte |
| eī / eae / ea | appectorantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appectorāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appectorāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appectorātūrum esse |
Participium praesēns
| — | appectorāns |
Participium futūrum
| — | appectorātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | appectorandī |
Gerundium (datīvus)
| — | appectorandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | appectorandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | appectorandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | appectorātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | appectorātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | appectoror |
| tū | appectorāris |
| is / ea / id | appectorātur |
| nōs | appectorāmur |
| vōs | appectorāminī |
| eī / eae / ea | appectorantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | appectorābar |
| tū | appectorābāris |
| is / ea / id | appectorābātur |
| nōs | appectorābāmur |
| vōs | appectorābāminī |
| eī / eae / ea | appectorābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | appectorābor |
| tū | appectorāberis |
| is / ea / id | appectorābitur |
| nōs | appectorābimur |
| vōs | appectorābiminī |
| eī / eae / ea | appectorābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | appectorer |
| tū | appectorēris |
| is / ea / id | appectorētur |
| nōs | appectorēmur |
| vōs | appectorēminī |
| eī / eae / ea | appectorentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | appectorārer |
| tū | appectorārēris |
| is / ea / id | appectorārētur |
| nōs | appectorārēmur |
| vōs | appectorārēminī |
| eī / eae / ea | appectorārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | appectorāre |
| vōs | appectorāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | appectorātor |
| is / ea / id | appectorātor |
| eī / eae / ea | appectorantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | appectorārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | appectorātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | appectorātum īrī |
Participium perfectum
| — | appectorātus |
Participium futūrum
| — | appectorandus |