Conjugation of anticipo
/[anˈtɪ.kɪ.poː]/to take or get before; anticipate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | anticipō |
| tū | anticipās |
| is / ea / id | anticipat |
| nōs | anticipāmus |
| vōs | anticipātis |
| eī / eae / ea | anticipant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | anticipābam |
| tū | anticipābās |
| is / ea / id | anticipābat |
| nōs | anticipābāmus |
| vōs | anticipābātis |
| eī / eae / ea | anticipābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | anticipābō |
| tū | anticipābis |
| is / ea / id | anticipābit |
| nōs | anticipābimus |
| vōs | anticipābitis |
| eī / eae / ea | anticipābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | anticipāvī |
| tū | anticipāvistī |
| is / ea / id | anticipāvit |
| nōs | anticipāvimus |
| vōs | anticipāvistis |
| eī / eae / ea | anticipāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | anticipāveram |
| tū | anticipāverās |
| is / ea / id | anticipāverat |
| nōs | anticipāverāmus |
| vōs | anticipāverātis |
| eī / eae / ea | anticipāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | anticipāverō |
| tū | anticipāveris |
| is / ea / id | anticipāverit |
| nōs | anticipāverimus |
| vōs | anticipāveritis |
| eī / eae / ea | anticipāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | anticipem |
| tū | anticipēs |
| is / ea / id | anticipet |
| nōs | anticipēmus |
| vōs | anticipētis |
| eī / eae / ea | anticipent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | anticipārem |
| tū | anticipārēs |
| is / ea / id | anticipāret |
| nōs | anticipārēmus |
| vōs | anticipārētis |
| eī / eae / ea | anticipārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | anticipāverim |
| tū | anticipāverīs |
| is / ea / id | anticipāverit |
| nōs | anticipāverīmus |
| vōs | anticipāverītis |
| eī / eae / ea | anticipāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | anticipāvissem |
| tū | anticipāvissēs |
| is / ea / id | anticipāvisset |
| nōs | anticipāvissēmus |
| vōs | anticipāvissētis |
| eī / eae / ea | anticipāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | anticipā |
| vōs | anticipāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | anticipātō |
| is / ea / id | anticipātō |
| vōs | anticipātōte |
| eī / eae / ea | anticipantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | anticipāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | anticipāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | anticipātūrum esse |
Participium praesēns
| — | anticipāns |
Participium futūrum
| — | anticipātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | anticipandī |
Gerundium (datīvus)
| — | anticipandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | anticipandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | anticipandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | anticipātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | anticipātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | anticipor |
| tū | anticipāris |
| is / ea / id | anticipātur |
| nōs | anticipāmur |
| vōs | anticipāminī |
| eī / eae / ea | anticipantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | anticipābar |
| tū | anticipābāris |
| is / ea / id | anticipābātur |
| nōs | anticipābāmur |
| vōs | anticipābāminī |
| eī / eae / ea | anticipābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | anticipābor |
| tū | anticipāberis |
| is / ea / id | anticipābitur |
| nōs | anticipābimur |
| vōs | anticipābiminī |
| eī / eae / ea | anticipābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | anticiper |
| tū | anticipēris |
| is / ea / id | anticipētur |
| nōs | anticipēmur |
| vōs | anticipēminī |
| eī / eae / ea | anticipentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | anticipārer |
| tū | anticipārēris |
| is / ea / id | anticipārētur |
| nōs | anticipārēmur |
| vōs | anticipārēminī |
| eī / eae / ea | anticipārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | anticipāre |
| vōs | anticipāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | anticipātor |
| is / ea / id | anticipātor |
| eī / eae / ea | anticipantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | anticipārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | anticipātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | anticipātum īrī |
Participium perfectum
| — | anticipātus |
Participium futūrum
| — | anticipandus |