HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← antemitto — definition

Conjugation of antemitto

Regular CEFR B2
[an.tɛˈmɪt.toː]

to send ahead Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego antemittō
tū antemittis
is / ea / id antemittit
nōs antemittimus
vōs antemittitis
eī / eae / ea antemittunt
Indicātīvus imperfectum
ego antemittēbam
tū antemittēbās
is / ea / id antemittēbat
nōs antemittēbāmus
vōs antemittēbātis
eī / eae / ea antemittēbant
Indicātīvus futūrum
ego antemittam
tū antemittēs
is / ea / id antemittet
nōs antemittēmus
vōs antemittētis
eī / eae / ea antemittent
Indicātīvus perfectum
ego antemīsī
tū antemīsistī
is / ea / id antemīsit
nōs antemīsimus
vōs antemīsistis
eī / eae / ea antemīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego antemīseram
tū antemīserās
is / ea / id antemīserat
nōs antemīserāmus
vōs antemīserātis
eī / eae / ea antemīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego antemīserō
tū antemīseris
is / ea / id antemīserit
nōs antemīserimus
vōs antemīseritis
eī / eae / ea antemīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego antemittam
tū antemittās
is / ea / id antemittat
nōs antemittāmus
vōs antemittātis
eī / eae / ea antemittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego antemitterem
tū antemitterēs
is / ea / id antemitteret
nōs antemitterēmus
vōs antemitterētis
eī / eae / ea antemitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego antemīserim
tū antemīserīs
is / ea / id antemīserit
nōs antemīserīmus
vōs antemīserītis
eī / eae / ea antemīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego antemīsissem
tū antemīsissēs
is / ea / id antemīsisset
nōs antemīsissēmus
vōs antemīsissētis
eī / eae / ea antemīsissent
Imperātīvus praesēns
tū antemitte
vōs antemittite
Imperātīvus futūrum
tū antemittitō
is / ea / id antemittitō
vōs antemittitōte
eī / eae / ea antemittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— antemittere
Īnfīnītīvus perfectum
— antemīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— antemissūrum esse
Participium praesēns
— antemittēns
Participium futūrum
— antemissūrus
Gerundium (genitīvus)
— antemittendī
Gerundium (datīvus)
— antemittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— antemittendum
Gerundium (ablātīvus)
— antemittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— antemissum
Supīnum (ablātīvus)
— antemissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego antemittor
tū antemitteris
is / ea / id antemittitur
nōs antemittimur
vōs antemittiminī
eī / eae / ea antemittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego antemittēbar
tū antemittēbāris
is / ea / id antemittēbātur
nōs antemittēbāmur
vōs antemittēbāminī
eī / eae / ea antemittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego antemittar
tū antemittēris
is / ea / id antemittētur
nōs antemittēmur
vōs antemittēminī
eī / eae / ea antemittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego antemittar
tū antemittāris
is / ea / id antemittātur
nōs antemittāmur
vōs antemittāminī
eī / eae / ea antemittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego antemitterer
tū antemitterēris
is / ea / id antemitterētur
nōs antemitterēmur
vōs antemitterēminī
eī / eae / ea antemitterentur
Imperātīvus praesēns
tū antemittere
vōs antemittiminī
Imperātīvus futūrum
tū antemittitor
is / ea / id antemittitor
eī / eae / ea antemittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— antemittī
Īnfīnītīvus perfectum
— antemissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— antemissum īrī
Participium perfectum
— antemissus
Participium futūrum
— antemittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary