Conjugation of antehabeo
[an.teˈ(ɦ)a.be.oː]Equivalent to 'Prefer': To be in the habit of choosing something rather than something else; to favor; to like better. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | antehabeō |
| tū | antehabēs |
| is / ea / id | antehabet |
| nōs | antehabēmus |
| vōs | antehabētis |
| eī / eae / ea | antehabent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | antehabēbam |
| tū | antehabēbās |
| is / ea / id | antehabēbat |
| nōs | antehabēbāmus |
| vōs | antehabēbātis |
| eī / eae / ea | antehabēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | antehabēbō |
| tū | antehabēbis |
| is / ea / id | antehabēbit |
| nōs | antehabēbimus |
| vōs | antehabēbitis |
| eī / eae / ea | antehabēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | antehabuī |
| tū | antehabuistī |
| is / ea / id | antehabuit |
| nōs | antehabuimus |
| vōs | antehabuistis |
| eī / eae / ea | antehabuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | antehabueram |
| tū | antehabuerās |
| is / ea / id | antehabuerat |
| nōs | antehabuerāmus |
| vōs | antehabuerātis |
| eī / eae / ea | antehabuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | antehabuerō |
| tū | antehabueris |
| is / ea / id | antehabuerit |
| nōs | antehabuerimus |
| vōs | antehabueritis |
| eī / eae / ea | antehabuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | antehabeam |
| tū | antehabeās |
| is / ea / id | antehabeat |
| nōs | antehabeāmus |
| vōs | antehabeātis |
| eī / eae / ea | antehabeant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | antehabērem |
| tū | antehabērēs |
| is / ea / id | antehabēret |
| nōs | antehabērēmus |
| vōs | antehabērētis |
| eī / eae / ea | antehabērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | antehabuerim |
| tū | antehabuerīs |
| is / ea / id | antehabuerit |
| nōs | antehabuerīmus |
| vōs | antehabuerītis |
| eī / eae / ea | antehabuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | antehabuissem |
| tū | antehabuissēs |
| is / ea / id | antehabuisset |
| nōs | antehabuissēmus |
| vōs | antehabuissētis |
| eī / eae / ea | antehabuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | antehabē |
| vōs | antehabēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | antehabētō |
| is / ea / id | antehabētō |
| vōs | antehabētōte |
| eī / eae / ea | antehabentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | antehabēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | antehabuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | antehabitūrum esse |
Participium praesēns
| — | antehabēns |
Participium futūrum
| — | antehabitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | antehabendī |
Gerundium (datīvus)
| — | antehabendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | antehabendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | antehabendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | antehabitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | antehabitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | antehabeor |
| tū | antehabēris |
| is / ea / id | antehabētur |
| nōs | antehabēmur |
| vōs | antehabēminī |
| eī / eae / ea | antehabentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | antehabēbar |
| tū | antehabēbāris |
| is / ea / id | antehabēbātur |
| nōs | antehabēbāmur |
| vōs | antehabēbāminī |
| eī / eae / ea | antehabēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | antehabēbor |
| tū | antehabēberis |
| is / ea / id | antehabēbitur |
| nōs | antehabēbimur |
| vōs | antehabēbiminī |
| eī / eae / ea | antehabēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | antehabear |
| tū | antehabeāris |
| is / ea / id | antehabeātur |
| nōs | antehabeāmur |
| vōs | antehabeāminī |
| eī / eae / ea | antehabeantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | antehabērer |
| tū | antehabērēris |
| is / ea / id | antehabērētur |
| nōs | antehabērēmur |
| vōs | antehabērēminī |
| eī / eae / ea | antehabērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | antehabēre |
| vōs | antehabēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | antehabētor |
| is / ea / id | antehabētor |
| eī / eae / ea | antehabentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | antehabērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | antehabitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | antehabitum īrī |
Participium perfectum
| — | antehabitus |
Participium futūrum
| — | antehabendus |