HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← anquiro — definition

Conjugation of anquiro

Regular CEFR B1
[aŋˈkʷiː.roː]

to seek, research, investigate, examine judicially Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego anquīrō
tū anquīris
is / ea / id anquīrit
nōs anquīrimus
vōs anquīritis
eī / eae / ea anquīrunt
Indicātīvus imperfectum
ego anquīrēbam
tū anquīrēbās
is / ea / id anquīrēbat
nōs anquīrēbāmus
vōs anquīrēbātis
eī / eae / ea anquīrēbant
Indicātīvus futūrum
ego anquīram
tū anquīrēs
is / ea / id anquīret
nōs anquīrēmus
vōs anquīrētis
eī / eae / ea anquīrent
Indicātīvus perfectum
ego anquīsīvī
tū anquīsīvistī
is / ea / id anquīsīvit
nōs anquīsīvimus
vōs anquīsīvistis
eī / eae / ea anquīsīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego anquīsīveram
tū anquīsīverās
is / ea / id anquīsīverat
nōs anquīsīverāmus
vōs anquīsīverātis
eī / eae / ea anquīsīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego anquīsīverō
tū anquīsīveris
is / ea / id anquīsīverit
nōs anquīsīverimus
vōs anquīsīveritis
eī / eae / ea anquīsīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego anquīram
tū anquīrās
is / ea / id anquīrat
nōs anquīrāmus
vōs anquīrātis
eī / eae / ea anquīrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego anquīrerem
tū anquīrerēs
is / ea / id anquīreret
nōs anquīrerēmus
vōs anquīrerētis
eī / eae / ea anquīrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego anquīsīverim
tū anquīsīverīs
is / ea / id anquīsīverit
nōs anquīsīverīmus
vōs anquīsīverītis
eī / eae / ea anquīsīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego anquīsīvissem
tū anquīsīvissēs
is / ea / id anquīsīvisset
nōs anquīsīvissēmus
vōs anquīsīvissētis
eī / eae / ea anquīsīvissent
Imperātīvus praesēns
tū anquīre
vōs anquīrite
Imperātīvus futūrum
tū anquīritō
is / ea / id anquīritō
vōs anquīritōte
eī / eae / ea anquīruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— anquīrere
Īnfīnītīvus perfectum
— anquīsīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— anquīsītūrum esse
Participium praesēns
— anquīrēns
Participium futūrum
— anquīsītūrus
Gerundium (genitīvus)
— anquīrendī
Gerundium (datīvus)
— anquīrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— anquīrendum
Gerundium (ablātīvus)
— anquīrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— anquīsītum
Supīnum (ablātīvus)
— anquīsītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego anquīror
tū anquīreris
is / ea / id anquīritur
nōs anquīrimur
vōs anquīriminī
eī / eae / ea anquīruntur
Indicātīvus imperfectum
ego anquīrēbar
tū anquīrēbāris
is / ea / id anquīrēbātur
nōs anquīrēbāmur
vōs anquīrēbāminī
eī / eae / ea anquīrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego anquīrar
tū anquīrēris
is / ea / id anquīrētur
nōs anquīrēmur
vōs anquīrēminī
eī / eae / ea anquīrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego anquīrar
tū anquīrāris
is / ea / id anquīrātur
nōs anquīrāmur
vōs anquīrāminī
eī / eae / ea anquīrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego anquīrerer
tū anquīrerēris
is / ea / id anquīrerētur
nōs anquīrerēmur
vōs anquīrerēminī
eī / eae / ea anquīrerentur
Imperātīvus praesēns
tū anquīrere
vōs anquīriminī
Imperātīvus futūrum
tū anquīritor
is / ea / id anquīritor
eī / eae / ea anquīruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— anquīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— anquīsītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— anquīsītum īrī
Participium perfectum
— anquīsītus
Participium futūrum
— anquīrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary