HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annuto — definition

Conjugation of annuto

Regular CEFR B1
[anˈnuː.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annūtō
tū annūtās
is / ea / id annūtat
nōs annūtāmus
vōs annūtātis
eī / eae / ea annūtant
Indicātīvus imperfectum
ego annūtābam
tū annūtābās
is / ea / id annūtābat
nōs annūtābāmus
vōs annūtābātis
eī / eae / ea annūtābant
Indicātīvus futūrum
ego annūtābō
tū annūtābis
is / ea / id annūtābit
nōs annūtābimus
vōs annūtābitis
eī / eae / ea annūtābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego annūtem
tū annūtēs
is / ea / id annūtet
nōs annūtēmus
vōs annūtētis
eī / eae / ea annūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annūtārem
tū annūtārēs
is / ea / id annūtāret
nōs annūtārēmus
vōs annūtārētis
eī / eae / ea annūtārent
Imperātīvus praesēns
tū annūtā
vōs annūtāte
Imperātīvus futūrum
tū annūtātō
is / ea / id annūtātō
vōs annūtātōte
eī / eae / ea annūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annūtāre
Participium praesēns
— annūtāns
Gerundium (genitīvus)
— annūtandī
Gerundium (datīvus)
— annūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annūtandum
Gerundium (ablātīvus)
— annūtandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary