HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annuntio — definición

Conjugation of annuntio

Regular CEFR B2
/[anˈnuːn.ti.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annūntiō
annūntiās
is / ea / id annūntiat
nōs annūntiāmus
vōs annūntiātis
eī / eae / ea annūntiant
Indicātīvus imperfectum
ego annūntiābam
annūntiābās
is / ea / id annūntiābat
nōs annūntiābāmus
vōs annūntiābātis
eī / eae / ea annūntiābant
Indicātīvus futūrum
ego annūntiābō
annūntiābis
is / ea / id annūntiābit
nōs annūntiābimus
vōs annūntiābitis
eī / eae / ea annūntiābunt
Indicātīvus perfectum
ego annūntiāvī
annūntiāvistī
is / ea / id annūntiāvit
nōs annūntiāvimus
vōs annūntiāvistis
eī / eae / ea annūntiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annūntiāveram
annūntiāverās
is / ea / id annūntiāverat
nōs annūntiāverāmus
vōs annūntiāverātis
eī / eae / ea annūntiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annūntiāverō
annūntiāveris
is / ea / id annūntiāverit
nōs annūntiāverimus
vōs annūntiāveritis
eī / eae / ea annūntiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annūntiem
annūntiēs
is / ea / id annūntiet
nōs annūntiēmus
vōs annūntiētis
eī / eae / ea annūntient
Coniūnctīvus imperfectum
ego annūntiārem
annūntiārēs
is / ea / id annūntiāret
nōs annūntiārēmus
vōs annūntiārētis
eī / eae / ea annūntiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annūntiāverim
annūntiāverīs
is / ea / id annūntiāverit
nōs annūntiāverīmus
vōs annūntiāverītis
eī / eae / ea annūntiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annūntiāvissem
annūntiāvissēs
is / ea / id annūntiāvisset
nōs annūntiāvissēmus
vōs annūntiāvissētis
eī / eae / ea annūntiāvissent
Imperātīvus praesēns
annūntiā
vōs annūntiāte
Imperātīvus futūrum
annūntiātō
is / ea / id annūntiātō
vōs annūntiātōte
eī / eae / ea annūntiantō
Īnfīnītīvus praesēns
annūntiāre
Īnfīnītīvus perfectum
annūntiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
annūntiātūrum esse
Participium praesēns
annūntiāns
Participium futūrum
annūntiātūrus
Gerundium (genitīvus)
annūntiandī
Gerundium (datīvus)
annūntiandō
Gerundium (accūsātīvus)
annūntiandum
Gerundium (ablātīvus)
annūntiandō
Supīnum (accūsātīvus)
annūntiātum
Supīnum (ablātīvus)
annūntiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annūntior
annūntiāris
is / ea / id annūntiātur
nōs annūntiāmur
vōs annūntiāminī
eī / eae / ea annūntiantur
Indicātīvus imperfectum
ego annūntiābar
annūntiābāris
is / ea / id annūntiābātur
nōs annūntiābāmur
vōs annūntiābāminī
eī / eae / ea annūntiābantur
Indicātīvus futūrum
ego annūntiābor
annūntiāberis
is / ea / id annūntiābitur
nōs annūntiābimur
vōs annūntiābiminī
eī / eae / ea annūntiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annūntier
annūntiēris
is / ea / id annūntiētur
nōs annūntiēmur
vōs annūntiēminī
eī / eae / ea annūntientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annūntiārer
annūntiārēris
is / ea / id annūntiārētur
nōs annūntiārēmur
vōs annūntiārēminī
eī / eae / ea annūntiārentur
Imperātīvus praesēns
annūntiāre
vōs annūntiāminī
Imperātīvus futūrum
annūntiātor
is / ea / id annūntiātor
eī / eae / ea annūntiantor
Īnfīnītīvus praesēns
annūntiārī
Īnfīnītīvus perfectum
annūntiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
annūntiātum īrī
Participium perfectum
annūntiātus
Participium futūrum
annūntiandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary