HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annumero — definition

Conjugation of annumero

Regular CEFR B2
[anˈnʊ.mɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annumerō
tū annumerās
is / ea / id annumerat
nōs annumerāmus
vōs annumerātis
eī / eae / ea annumerant
Indicātīvus imperfectum
ego annumerābam
tū annumerābās
is / ea / id annumerābat
nōs annumerābāmus
vōs annumerābātis
eī / eae / ea annumerābant
Indicātīvus futūrum
ego annumerābō
tū annumerābis
is / ea / id annumerābit
nōs annumerābimus
vōs annumerābitis
eī / eae / ea annumerābunt
Indicātīvus perfectum
ego annumerāvī
tū annumerāvistī
is / ea / id annumerāvit
nōs annumerāvimus
vōs annumerāvistis
eī / eae / ea annumerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annumerāveram
tū annumerāverās
is / ea / id annumerāverat
nōs annumerāverāmus
vōs annumerāverātis
eī / eae / ea annumerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annumerāverō
tū annumerāveris
is / ea / id annumerāverit
nōs annumerāverimus
vōs annumerāveritis
eī / eae / ea annumerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annumerem
tū annumerēs
is / ea / id annumeret
nōs annumerēmus
vōs annumerētis
eī / eae / ea annumerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annumerārem
tū annumerārēs
is / ea / id annumerāret
nōs annumerārēmus
vōs annumerārētis
eī / eae / ea annumerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annumerāverim
tū annumerāverīs
is / ea / id annumerāverit
nōs annumerāverīmus
vōs annumerāverītis
eī / eae / ea annumerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annumerāvissem
tū annumerāvissēs
is / ea / id annumerāvisset
nōs annumerāvissēmus
vōs annumerāvissētis
eī / eae / ea annumerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū annumerā
vōs annumerāte
Imperātīvus futūrum
tū annumerātō
is / ea / id annumerātō
vōs annumerātōte
eī / eae / ea annumerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annumerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— annumerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— annumerātūrum esse
Participium praesēns
— annumerāns
Participium futūrum
— annumerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— annumerandī
Gerundium (datīvus)
— annumerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annumerandum
Gerundium (ablātīvus)
— annumerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— annumerātum
Supīnum (ablātīvus)
— annumerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annumeror
tū annumerāris
is / ea / id annumerātur
nōs annumerāmur
vōs annumerāminī
eī / eae / ea annumerantur
Indicātīvus imperfectum
ego annumerābar
tū annumerābāris
is / ea / id annumerābātur
nōs annumerābāmur
vōs annumerābāminī
eī / eae / ea annumerābantur
Indicātīvus futūrum
ego annumerābor
tū annumerāberis
is / ea / id annumerābitur
nōs annumerābimur
vōs annumerābiminī
eī / eae / ea annumerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annumerer
tū annumerēris
is / ea / id annumerētur
nōs annumerēmur
vōs annumerēminī
eī / eae / ea annumerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annumerārer
tū annumerārēris
is / ea / id annumerārētur
nōs annumerārēmur
vōs annumerārēminī
eī / eae / ea annumerārentur
Imperātīvus praesēns
tū annumerāre
vōs annumerāminī
Imperātīvus futūrum
tū annumerātor
is / ea / id annumerātor
eī / eae / ea annumerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— annumerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— annumerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— annumerātum īrī
Participium perfectum
— annumerātus
Participium futūrum
— annumerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary