HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annumero — definición

Conjugation of annumero

Regular CEFR B2
/[anˈnʊ.mɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annumerō
annumerās
is / ea / id annumerat
nōs annumerāmus
vōs annumerātis
eī / eae / ea annumerant
Indicātīvus imperfectum
ego annumerābam
annumerābās
is / ea / id annumerābat
nōs annumerābāmus
vōs annumerābātis
eī / eae / ea annumerābant
Indicātīvus futūrum
ego annumerābō
annumerābis
is / ea / id annumerābit
nōs annumerābimus
vōs annumerābitis
eī / eae / ea annumerābunt
Indicātīvus perfectum
ego annumerāvī
annumerāvistī
is / ea / id annumerāvit
nōs annumerāvimus
vōs annumerāvistis
eī / eae / ea annumerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annumerāveram
annumerāverās
is / ea / id annumerāverat
nōs annumerāverāmus
vōs annumerāverātis
eī / eae / ea annumerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annumerāverō
annumerāveris
is / ea / id annumerāverit
nōs annumerāverimus
vōs annumerāveritis
eī / eae / ea annumerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annumerem
annumerēs
is / ea / id annumeret
nōs annumerēmus
vōs annumerētis
eī / eae / ea annumerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annumerārem
annumerārēs
is / ea / id annumerāret
nōs annumerārēmus
vōs annumerārētis
eī / eae / ea annumerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annumerāverim
annumerāverīs
is / ea / id annumerāverit
nōs annumerāverīmus
vōs annumerāverītis
eī / eae / ea annumerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annumerāvissem
annumerāvissēs
is / ea / id annumerāvisset
nōs annumerāvissēmus
vōs annumerāvissētis
eī / eae / ea annumerāvissent
Imperātīvus praesēns
annumerā
vōs annumerāte
Imperātīvus futūrum
annumerātō
is / ea / id annumerātō
vōs annumerātōte
eī / eae / ea annumerantō
Īnfīnītīvus praesēns
annumerāre
Īnfīnītīvus perfectum
annumerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
annumerātūrum esse
Participium praesēns
annumerāns
Participium futūrum
annumerātūrus
Gerundium (genitīvus)
annumerandī
Gerundium (datīvus)
annumerandō
Gerundium (accūsātīvus)
annumerandum
Gerundium (ablātīvus)
annumerandō
Supīnum (accūsātīvus)
annumerātum
Supīnum (ablātīvus)
annumerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annumeror
annumerāris
is / ea / id annumerātur
nōs annumerāmur
vōs annumerāminī
eī / eae / ea annumerantur
Indicātīvus imperfectum
ego annumerābar
annumerābāris
is / ea / id annumerābātur
nōs annumerābāmur
vōs annumerābāminī
eī / eae / ea annumerābantur
Indicātīvus futūrum
ego annumerābor
annumerāberis
is / ea / id annumerābitur
nōs annumerābimur
vōs annumerābiminī
eī / eae / ea annumerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annumerer
annumerēris
is / ea / id annumerētur
nōs annumerēmur
vōs annumerēminī
eī / eae / ea annumerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annumerārer
annumerārēris
is / ea / id annumerārētur
nōs annumerārēmur
vōs annumerārēminī
eī / eae / ea annumerārentur
Imperātīvus praesēns
annumerāre
vōs annumerāminī
Imperātīvus futūrum
annumerātor
is / ea / id annumerātor
eī / eae / ea annumerantor
Īnfīnītīvus praesēns
annumerārī
Īnfīnītīvus perfectum
annumerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
annumerātum īrī
Participium perfectum
annumerātus
Participium futūrum
annumerandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary