HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annullo — definition

Conjugation of annullo

Regular CEFR B1
[anˈnuːl.loː]

to annihilate, annul Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annūllō
tū annūllās
is / ea / id annūllat
nōs annūllāmus
vōs annūllātis
eī / eae / ea annūllant
Indicātīvus imperfectum
ego annūllābam
tū annūllābās
is / ea / id annūllābat
nōs annūllābāmus
vōs annūllābātis
eī / eae / ea annūllābant
Indicātīvus futūrum
ego annūllābō
tū annūllābis
is / ea / id annūllābit
nōs annūllābimus
vōs annūllābitis
eī / eae / ea annūllābunt
Indicātīvus perfectum
ego annūllāvī
tū annūllāvistī
is / ea / id annūllāvit
nōs annūllāvimus
vōs annūllāvistis
eī / eae / ea annūllāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annūllāveram
tū annūllāverās
is / ea / id annūllāverat
nōs annūllāverāmus
vōs annūllāverātis
eī / eae / ea annūllāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annūllāverō
tū annūllāveris
is / ea / id annūllāverit
nōs annūllāverimus
vōs annūllāveritis
eī / eae / ea annūllāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annūllem
tū annūllēs
is / ea / id annūllet
nōs annūllēmus
vōs annūllētis
eī / eae / ea annūllent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annūllārem
tū annūllārēs
is / ea / id annūllāret
nōs annūllārēmus
vōs annūllārētis
eī / eae / ea annūllārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annūllāverim
tū annūllāverīs
is / ea / id annūllāverit
nōs annūllāverīmus
vōs annūllāverītis
eī / eae / ea annūllāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annūllāvissem
tū annūllāvissēs
is / ea / id annūllāvisset
nōs annūllāvissēmus
vōs annūllāvissētis
eī / eae / ea annūllāvissent
Imperātīvus praesēns
tū annūllā
vōs annūllāte
Imperātīvus futūrum
tū annūllātō
is / ea / id annūllātō
vōs annūllātōte
eī / eae / ea annūllantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annūllāre
Īnfīnītīvus perfectum
— annūllāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— annūllātūrum esse
Participium praesēns
— annūllāns
Participium futūrum
— annūllātūrus
Gerundium (genitīvus)
— annūllandī
Gerundium (datīvus)
— annūllandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annūllandum
Gerundium (ablātīvus)
— annūllandō
Supīnum (accūsātīvus)
— annūllātum
Supīnum (ablātīvus)
— annūllātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annūllor
tū annūllāris
is / ea / id annūllātur
nōs annūllāmur
vōs annūllāminī
eī / eae / ea annūllantur
Indicātīvus imperfectum
ego annūllābar
tū annūllābāris
is / ea / id annūllābātur
nōs annūllābāmur
vōs annūllābāminī
eī / eae / ea annūllābantur
Indicātīvus futūrum
ego annūllābor
tū annūllāberis
is / ea / id annūllābitur
nōs annūllābimur
vōs annūllābiminī
eī / eae / ea annūllābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annūller
tū annūllēris
is / ea / id annūllētur
nōs annūllēmur
vōs annūllēminī
eī / eae / ea annūllentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annūllārer
tū annūllārēris
is / ea / id annūllārētur
nōs annūllārēmur
vōs annūllārēminī
eī / eae / ea annūllārentur
Imperātīvus praesēns
tū annūllāre
vōs annūllāminī
Imperātīvus futūrum
tū annūllātor
is / ea / id annūllātor
eī / eae / ea annūllantor
Īnfīnītīvus praesēns
— annūllārī
Īnfīnītīvus perfectum
— annūllātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— annūllātum īrī
Participium perfectum
— annūllātus
Participium futūrum
— annūllandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary