HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annoto — definition

Conjugation of annoto

Regular CEFR B1
[ˈan.nɔ.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annotō
tū annotās
is / ea / id annotat
nōs annotāmus
vōs annotātis
eī / eae / ea annotant
Indicātīvus imperfectum
ego annotābam
tū annotābās
is / ea / id annotābat
nōs annotābāmus
vōs annotābātis
eī / eae / ea annotābant
Indicātīvus futūrum
ego annotābō
tū annotābis
is / ea / id annotābit
nōs annotābimus
vōs annotābitis
eī / eae / ea annotābunt
Indicātīvus perfectum
ego annotāvī
tū annotāvistī
is / ea / id annotāvit
nōs annotāvimus
vōs annotāvistis
eī / eae / ea annotāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annotāveram
tū annotāverās
is / ea / id annotāverat
nōs annotāverāmus
vōs annotāverātis
eī / eae / ea annotāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annotāverō
tū annotāveris
is / ea / id annotāverit
nōs annotāverimus
vōs annotāveritis
eī / eae / ea annotāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annotem
tū annotēs
is / ea / id annotet
nōs annotēmus
vōs annotētis
eī / eae / ea annotent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annotārem
tū annotārēs
is / ea / id annotāret
nōs annotārēmus
vōs annotārētis
eī / eae / ea annotārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annotāverim
tū annotāverīs
is / ea / id annotāverit
nōs annotāverīmus
vōs annotāverītis
eī / eae / ea annotāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annotāvissem
tū annotāvissēs
is / ea / id annotāvisset
nōs annotāvissēmus
vōs annotāvissētis
eī / eae / ea annotāvissent
Imperātīvus praesēns
tū annotā
vōs annotāte
Imperātīvus futūrum
tū annotātō
is / ea / id annotātō
vōs annotātōte
eī / eae / ea annotantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annotāre
Īnfīnītīvus perfectum
— annotāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— annotātūrum esse
Participium praesēns
— annotāns
Participium futūrum
— annotātūrus
Gerundium (genitīvus)
— annotandī
Gerundium (datīvus)
— annotandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annotandum
Gerundium (ablātīvus)
— annotandō
Supīnum (accūsātīvus)
— annotātum
Supīnum (ablātīvus)
— annotātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annotor
tū annotāris
is / ea / id annotātur
nōs annotāmur
vōs annotāminī
eī / eae / ea annotantur
Indicātīvus imperfectum
ego annotābar
tū annotābāris
is / ea / id annotābātur
nōs annotābāmur
vōs annotābāminī
eī / eae / ea annotābantur
Indicātīvus futūrum
ego annotābor
tū annotāberis
is / ea / id annotābitur
nōs annotābimur
vōs annotābiminī
eī / eae / ea annotābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annoter
tū annotēris
is / ea / id annotētur
nōs annotēmur
vōs annotēminī
eī / eae / ea annotentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annotārer
tū annotārēris
is / ea / id annotārētur
nōs annotārēmur
vōs annotārēminī
eī / eae / ea annotārentur
Imperātīvus praesēns
tū annotāre
vōs annotāminī
Imperātīvus futūrum
tū annotātor
is / ea / id annotātor
eī / eae / ea annotantor
Īnfīnītīvus praesēns
— annotārī
Īnfīnītīvus perfectum
— annotātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— annotātum īrī
Participium perfectum
— annotātus
Participium futūrum
— annotandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary