HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annoto — definición

Conjugation of annoto

Regular CEFR B1
/[ˈan.nɔ.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annotō
annotās
is / ea / id annotat
nōs annotāmus
vōs annotātis
eī / eae / ea annotant
Indicātīvus imperfectum
ego annotābam
annotābās
is / ea / id annotābat
nōs annotābāmus
vōs annotābātis
eī / eae / ea annotābant
Indicātīvus futūrum
ego annotābō
annotābis
is / ea / id annotābit
nōs annotābimus
vōs annotābitis
eī / eae / ea annotābunt
Indicātīvus perfectum
ego annotāvī
annotāvistī
is / ea / id annotāvit
nōs annotāvimus
vōs annotāvistis
eī / eae / ea annotāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annotāveram
annotāverās
is / ea / id annotāverat
nōs annotāverāmus
vōs annotāverātis
eī / eae / ea annotāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annotāverō
annotāveris
is / ea / id annotāverit
nōs annotāverimus
vōs annotāveritis
eī / eae / ea annotāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annotem
annotēs
is / ea / id annotet
nōs annotēmus
vōs annotētis
eī / eae / ea annotent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annotārem
annotārēs
is / ea / id annotāret
nōs annotārēmus
vōs annotārētis
eī / eae / ea annotārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annotāverim
annotāverīs
is / ea / id annotāverit
nōs annotāverīmus
vōs annotāverītis
eī / eae / ea annotāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annotāvissem
annotāvissēs
is / ea / id annotāvisset
nōs annotāvissēmus
vōs annotāvissētis
eī / eae / ea annotāvissent
Imperātīvus praesēns
annotā
vōs annotāte
Imperātīvus futūrum
annotātō
is / ea / id annotātō
vōs annotātōte
eī / eae / ea annotantō
Īnfīnītīvus praesēns
annotāre
Īnfīnītīvus perfectum
annotāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
annotātūrum esse
Participium praesēns
annotāns
Participium futūrum
annotātūrus
Gerundium (genitīvus)
annotandī
Gerundium (datīvus)
annotandō
Gerundium (accūsātīvus)
annotandum
Gerundium (ablātīvus)
annotandō
Supīnum (accūsātīvus)
annotātum
Supīnum (ablātīvus)
annotātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annotor
annotāris
is / ea / id annotātur
nōs annotāmur
vōs annotāminī
eī / eae / ea annotantur
Indicātīvus imperfectum
ego annotābar
annotābāris
is / ea / id annotābātur
nōs annotābāmur
vōs annotābāminī
eī / eae / ea annotābantur
Indicātīvus futūrum
ego annotābor
annotāberis
is / ea / id annotābitur
nōs annotābimur
vōs annotābiminī
eī / eae / ea annotābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annoter
annotēris
is / ea / id annotētur
nōs annotēmur
vōs annotēminī
eī / eae / ea annotentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annotārer
annotārēris
is / ea / id annotārētur
nōs annotārēmur
vōs annotārēminī
eī / eae / ea annotārentur
Imperātīvus praesēns
annotāre
vōs annotāminī
Imperātīvus futūrum
annotātor
is / ea / id annotātor
eī / eae / ea annotantor
Īnfīnītīvus praesēns
annotārī
Īnfīnītīvus perfectum
annotātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
annotātum īrī
Participium perfectum
annotātus
Participium futūrum
annotandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary