Conjugation of annihilo
[anˈni.(ɦ)ɪ.ɫoː]to bring to nothing, annihilate, obliterate, destroy utterly, benothing Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | annihilō |
| tū | annihilās |
| is / ea / id | annihilat |
| nōs | annihilāmus |
| vōs | annihilātis |
| eī / eae / ea | annihilant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | annihilābam |
| tū | annihilābās |
| is / ea / id | annihilābat |
| nōs | annihilābāmus |
| vōs | annihilābātis |
| eī / eae / ea | annihilābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | annihilābō |
| tū | annihilābis |
| is / ea / id | annihilābit |
| nōs | annihilābimus |
| vōs | annihilābitis |
| eī / eae / ea | annihilābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | annihilāvī |
| tū | annihilāvistī |
| is / ea / id | annihilāvit |
| nōs | annihilāvimus |
| vōs | annihilāvistis |
| eī / eae / ea | annihilāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | annihilāveram |
| tū | annihilāverās |
| is / ea / id | annihilāverat |
| nōs | annihilāverāmus |
| vōs | annihilāverātis |
| eī / eae / ea | annihilāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | annihilāverō |
| tū | annihilāveris |
| is / ea / id | annihilāverit |
| nōs | annihilāverimus |
| vōs | annihilāveritis |
| eī / eae / ea | annihilāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | annihilem |
| tū | annihilēs |
| is / ea / id | annihilet |
| nōs | annihilēmus |
| vōs | annihilētis |
| eī / eae / ea | annihilent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | annihilārem |
| tū | annihilārēs |
| is / ea / id | annihilāret |
| nōs | annihilārēmus |
| vōs | annihilārētis |
| eī / eae / ea | annihilārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | annihilāverim |
| tū | annihilāverīs |
| is / ea / id | annihilāverit |
| nōs | annihilāverīmus |
| vōs | annihilāverītis |
| eī / eae / ea | annihilāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | annihilāvissem |
| tū | annihilāvissēs |
| is / ea / id | annihilāvisset |
| nōs | annihilāvissēmus |
| vōs | annihilāvissētis |
| eī / eae / ea | annihilāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | annihilā |
| vōs | annihilāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | annihilātō |
| is / ea / id | annihilātō |
| vōs | annihilātōte |
| eī / eae / ea | annihilantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | annihilāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | annihilāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | annihilātūrum esse |
Participium praesēns
| — | annihilāns |
Participium futūrum
| — | annihilātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | annihilandī |
Gerundium (datīvus)
| — | annihilandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | annihilandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | annihilandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | annihilātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | annihilātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | annihilor |
| tū | annihilāris |
| is / ea / id | annihilātur |
| nōs | annihilāmur |
| vōs | annihilāminī |
| eī / eae / ea | annihilantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | annihilābar |
| tū | annihilābāris |
| is / ea / id | annihilābātur |
| nōs | annihilābāmur |
| vōs | annihilābāminī |
| eī / eae / ea | annihilābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | annihilābor |
| tū | annihilāberis |
| is / ea / id | annihilābitur |
| nōs | annihilābimur |
| vōs | annihilābiminī |
| eī / eae / ea | annihilābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | annihiler |
| tū | annihilēris |
| is / ea / id | annihilētur |
| nōs | annihilēmur |
| vōs | annihilēminī |
| eī / eae / ea | annihilentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | annihilārer |
| tū | annihilārēris |
| is / ea / id | annihilārētur |
| nōs | annihilārēmur |
| vōs | annihilārēminī |
| eī / eae / ea | annihilārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | annihilāre |
| vōs | annihilāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | annihilātor |
| is / ea / id | annihilātor |
| eī / eae / ea | annihilantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | annihilārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | annihilātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | annihilātum īrī |
Participium perfectum
| — | annihilātus |
Participium futūrum
| — | annihilandus |