HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annicto — definition

Conjugation of annicto

Regular CEFR B1
[anˈnɪk.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annictō
tū annictās
is / ea / id annictat
nōs annictāmus
vōs annictātis
eī / eae / ea annictant
Indicātīvus imperfectum
ego annictābam
tū annictābās
is / ea / id annictābat
nōs annictābāmus
vōs annictābātis
eī / eae / ea annictābant
Indicātīvus futūrum
ego annictābō
tū annictābis
is / ea / id annictābit
nōs annictābimus
vōs annictābitis
eī / eae / ea annictābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego annictem
tū annictēs
is / ea / id annictet
nōs annictēmus
vōs annictētis
eī / eae / ea annictent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annictārem
tū annictārēs
is / ea / id annictāret
nōs annictārēmus
vōs annictārētis
eī / eae / ea annictārent
Imperātīvus praesēns
tū annictā
vōs annictāte
Imperātīvus futūrum
tū annictātō
is / ea / id annictātō
vōs annictātōte
eī / eae / ea annictantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annictāre
Participium praesēns
— annictāns
Gerundium (genitīvus)
— annictandī
Gerundium (datīvus)
— annictandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annictandum
Gerundium (ablātīvus)
— annictandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary