HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← annodo — definition

Conjugation of annodo

Regular CEFR B1
[anˈnoː.doː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego annōdō
tū annōdās
is / ea / id annōdat
nōs annōdāmus
vōs annōdātis
eī / eae / ea annōdant
Indicātīvus imperfectum
ego annōdābam
tū annōdābās
is / ea / id annōdābat
nōs annōdābāmus
vōs annōdābātis
eī / eae / ea annōdābant
Indicātīvus futūrum
ego annōdābō
tū annōdābis
is / ea / id annōdābit
nōs annōdābimus
vōs annōdābitis
eī / eae / ea annōdābunt
Indicātīvus perfectum
ego annōdāvī
tū annōdāvistī
is / ea / id annōdāvit
nōs annōdāvimus
vōs annōdāvistis
eī / eae / ea annōdāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego annōdāveram
tū annōdāverās
is / ea / id annōdāverat
nōs annōdāverāmus
vōs annōdāverātis
eī / eae / ea annōdāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego annōdāverō
tū annōdāveris
is / ea / id annōdāverit
nōs annōdāverimus
vōs annōdāveritis
eī / eae / ea annōdāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego annōdem
tū annōdēs
is / ea / id annōdet
nōs annōdēmus
vōs annōdētis
eī / eae / ea annōdent
Coniūnctīvus imperfectum
ego annōdārem
tū annōdārēs
is / ea / id annōdāret
nōs annōdārēmus
vōs annōdārētis
eī / eae / ea annōdārent
Coniūnctīvus perfectum
ego annōdāverim
tū annōdāverīs
is / ea / id annōdāverit
nōs annōdāverīmus
vōs annōdāverītis
eī / eae / ea annōdāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego annōdāvissem
tū annōdāvissēs
is / ea / id annōdāvisset
nōs annōdāvissēmus
vōs annōdāvissētis
eī / eae / ea annōdāvissent
Imperātīvus praesēns
tū annōdā
vōs annōdāte
Imperātīvus futūrum
tū annōdātō
is / ea / id annōdātō
vōs annōdātōte
eī / eae / ea annōdantō
Īnfīnītīvus praesēns
— annōdāre
Īnfīnītīvus perfectum
— annōdāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— annōdātūrum esse
Participium praesēns
— annōdāns
Participium futūrum
— annōdātūrus
Gerundium (genitīvus)
— annōdandī
Gerundium (datīvus)
— annōdandō
Gerundium (accūsātīvus)
— annōdandum
Gerundium (ablātīvus)
— annōdandō
Supīnum (accūsātīvus)
— annōdātum
Supīnum (ablātīvus)
— annōdātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego annōdor
tū annōdāris
is / ea / id annōdātur
nōs annōdāmur
vōs annōdāminī
eī / eae / ea annōdantur
Indicātīvus imperfectum
ego annōdābar
tū annōdābāris
is / ea / id annōdābātur
nōs annōdābāmur
vōs annōdābāminī
eī / eae / ea annōdābantur
Indicātīvus futūrum
ego annōdābor
tū annōdāberis
is / ea / id annōdābitur
nōs annōdābimur
vōs annōdābiminī
eī / eae / ea annōdābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego annōder
tū annōdēris
is / ea / id annōdētur
nōs annōdēmur
vōs annōdēminī
eī / eae / ea annōdentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego annōdārer
tū annōdārēris
is / ea / id annōdārētur
nōs annōdārēmur
vōs annōdārēminī
eī / eae / ea annōdārentur
Imperātīvus praesēns
tū annōdāre
vōs annōdāminī
Imperātīvus futūrum
tū annōdātor
is / ea / id annōdātor
eī / eae / ea annōdantor
Īnfīnītīvus praesēns
— annōdārī
Īnfīnītīvus perfectum
— annōdātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— annōdātum īrī
Participium perfectum
— annōdātus
Participium futūrum
— annōdandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary