HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← angorio — definition

Conjugation of angorio

Regular CEFR B1
[aŋˈɡɔ.ri.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego angoriō
tū angoriās
is / ea / id angoriat
nōs angoriāmus
vōs angoriātis
eī / eae / ea angoriant
Indicātīvus imperfectum
ego angoriābam
tū angoriābās
is / ea / id angoriābat
nōs angoriābāmus
vōs angoriābātis
eī / eae / ea angoriābant
Indicātīvus futūrum
ego angoriābō
tū angoriābis
is / ea / id angoriābit
nōs angoriābimus
vōs angoriābitis
eī / eae / ea angoriābunt
Indicātīvus perfectum
ego angoriāvī
tū angoriāvistī
is / ea / id angoriāvit
nōs angoriāvimus
vōs angoriāvistis
eī / eae / ea angoriāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego angoriāveram
tū angoriāverās
is / ea / id angoriāverat
nōs angoriāverāmus
vōs angoriāverātis
eī / eae / ea angoriāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego angoriāverō
tū angoriāveris
is / ea / id angoriāverit
nōs angoriāverimus
vōs angoriāveritis
eī / eae / ea angoriāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego angoriem
tū angoriēs
is / ea / id angoriet
nōs angoriēmus
vōs angoriētis
eī / eae / ea angorient
Coniūnctīvus imperfectum
ego angoriārem
tū angoriārēs
is / ea / id angoriāret
nōs angoriārēmus
vōs angoriārētis
eī / eae / ea angoriārent
Coniūnctīvus perfectum
ego angoriāverim
tū angoriāverīs
is / ea / id angoriāverit
nōs angoriāverīmus
vōs angoriāverītis
eī / eae / ea angoriāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego angoriāvissem
tū angoriāvissēs
is / ea / id angoriāvisset
nōs angoriāvissēmus
vōs angoriāvissētis
eī / eae / ea angoriāvissent
Imperātīvus praesēns
tū angoriā
vōs angoriāte
Imperātīvus futūrum
tū angoriātō
is / ea / id angoriātō
vōs angoriātōte
eī / eae / ea angoriantō
Īnfīnītīvus praesēns
— angoriāre
Īnfīnītīvus perfectum
— angoriāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— angoriātūrum esse
Participium praesēns
— angoriāns
Participium futūrum
— angoriātūrus
Gerundium (genitīvus)
— angoriandī
Gerundium (datīvus)
— angoriandō
Gerundium (accūsātīvus)
— angoriandum
Gerundium (ablātīvus)
— angoriandō
Supīnum (accūsātīvus)
— angoriātum
Supīnum (ablātīvus)
— angoriātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego angorior
tū angoriāris
is / ea / id angoriātur
nōs angoriāmur
vōs angoriāminī
eī / eae / ea angoriantur
Indicātīvus imperfectum
ego angoriābar
tū angoriābāris
is / ea / id angoriābātur
nōs angoriābāmur
vōs angoriābāminī
eī / eae / ea angoriābantur
Indicātīvus futūrum
ego angoriābor
tū angoriāberis
is / ea / id angoriābitur
nōs angoriābimur
vōs angoriābiminī
eī / eae / ea angoriābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego angorier
tū angoriēris
is / ea / id angoriētur
nōs angoriēmur
vōs angoriēminī
eī / eae / ea angorientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego angoriārer
tū angoriārēris
is / ea / id angoriārētur
nōs angoriārēmur
vōs angoriārēminī
eī / eae / ea angoriārentur
Imperātīvus praesēns
tū angoriāre
vōs angoriāminī
Imperātīvus futūrum
tū angoriātor
is / ea / id angoriātor
eī / eae / ea angoriantor
Īnfīnītīvus praesēns
— angoriārī
Īnfīnītīvus perfectum
— angoriātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— angoriātum īrī
Participium perfectum
— angoriātus
Participium futūrum
— angoriandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary