Conjugation of ancillor
/[aŋˈkɪl.lɔr]/to serve as handmaid, be subservient to, attend upon, wait on, serve Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ancillor |
| tū | ancillāris |
| is / ea / id | ancillātur |
| nōs | ancillāmur |
| vōs | ancillāminī |
| eī / eae / ea | ancillantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ancillābar |
| tū | ancillābāris |
| is / ea / id | ancillābātur |
| nōs | ancillābāmur |
| vōs | ancillābāminī |
| eī / eae / ea | ancillābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ancillābor |
| tū | ancillāberis |
| is / ea / id | ancillābitur |
| nōs | ancillābimur |
| vōs | ancillābiminī |
| eī / eae / ea | ancillābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | anciller |
| tū | ancillēris |
| is / ea / id | ancillētur |
| nōs | ancillēmur |
| vōs | ancillēminī |
| eī / eae / ea | ancillentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ancillārer |
| tū | ancillārēris |
| is / ea / id | ancillārētur |
| nōs | ancillārēmur |
| vōs | ancillārēminī |
| eī / eae / ea | ancillārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ancillāre |
| vōs | ancillāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ancillātor |
| is / ea / id | ancillātor |
| eī / eae / ea | ancillantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ancillārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ancillātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ancillātūrum esse |
Participium praesēns
| — | ancillāns |
Participium futūrum
| — | ancillātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | ancillandī |
Gerundium (datīvus)
| — | ancillandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ancillandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ancillandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | ancillātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | ancillātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | ancillandus |