HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ammoveo — definition

Conjugation of ammoveo

Regular CEFR B1
[amˈmɔ.we.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ammoveō
tū ammovēs
is / ea / id ammovet
nōs ammovēmus
vōs ammovētis
eī / eae / ea ammovent
Indicātīvus imperfectum
ego ammovēbam
tū ammovēbās
is / ea / id ammovēbat
nōs ammovēbāmus
vōs ammovēbātis
eī / eae / ea ammovēbant
Indicātīvus futūrum
ego ammovēbō
tū ammovēbis
is / ea / id ammovēbit
nōs ammovēbimus
vōs ammovēbitis
eī / eae / ea ammovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego ammōvī
tū ammōvistī
is / ea / id ammōvit
nōs ammōvimus
vōs ammōvistis
eī / eae / ea ammōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ammōveram
tū ammōverās
is / ea / id ammōverat
nōs ammōverāmus
vōs ammōverātis
eī / eae / ea ammōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ammōverō
tū ammōveris
is / ea / id ammōverit
nōs ammōverimus
vōs ammōveritis
eī / eae / ea ammōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ammoveam
tū ammoveās
is / ea / id ammoveat
nōs ammoveāmus
vōs ammoveātis
eī / eae / ea ammoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ammovērem
tū ammovērēs
is / ea / id ammovēret
nōs ammovērēmus
vōs ammovērētis
eī / eae / ea ammovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego ammōverim
tū ammōverīs
is / ea / id ammōverit
nōs ammōverīmus
vōs ammōverītis
eī / eae / ea ammōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ammōvissem
tū ammōvissēs
is / ea / id ammōvisset
nōs ammōvissēmus
vōs ammōvissētis
eī / eae / ea ammōvissent
Imperātīvus praesēns
tū ammovē
vōs ammovēte
Imperātīvus futūrum
tū ammovētō
is / ea / id ammovētō
vōs ammovētōte
eī / eae / ea ammoventō
Īnfīnītīvus praesēns
— ammovēre
Īnfīnītīvus perfectum
— ammōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ammōtūrum esse
Participium praesēns
— ammovēns
Participium futūrum
— ammōtūrus
Gerundium (genitīvus)
— ammovendī
Gerundium (datīvus)
— ammovendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ammovendum
Gerundium (ablātīvus)
— ammovendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ammōtum
Supīnum (ablātīvus)
— ammōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ammoveor
tū ammovēris
is / ea / id ammovētur
nōs ammovēmur
vōs ammovēminī
eī / eae / ea ammoventur
Indicātīvus imperfectum
ego ammovēbar
tū ammovēbāris
is / ea / id ammovēbātur
nōs ammovēbāmur
vōs ammovēbāminī
eī / eae / ea ammovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ammovēbor
tū ammovēberis
is / ea / id ammovēbitur
nōs ammovēbimur
vōs ammovēbiminī
eī / eae / ea ammovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ammovear
tū ammoveāris
is / ea / id ammoveātur
nōs ammoveāmur
vōs ammoveāminī
eī / eae / ea ammoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ammovērer
tū ammovērēris
is / ea / id ammovērētur
nōs ammovērēmur
vōs ammovērēminī
eī / eae / ea ammovērentur
Imperātīvus praesēns
tū ammovēre
vōs ammovēminī
Imperātīvus futūrum
tū ammovētor
is / ea / id ammovētor
eī / eae / ea ammoventor
Īnfīnītīvus praesēns
— ammovērī
Īnfīnītīvus perfectum
— ammōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ammōtum īrī
Participium perfectum
— ammōtus
Participium futūrum
— ammovendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary