HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ammisceo — definición

Conjugation of ammisceo

Regular CEFR B2
/[amˈmɪs.ke.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ammisceō
ammiscēs
is / ea / id ammiscet
nōs ammiscēmus
vōs ammiscētis
eī / eae / ea ammiscent
Indicātīvus imperfectum
ego ammiscēbam
ammiscēbās
is / ea / id ammiscēbat
nōs ammiscēbāmus
vōs ammiscēbātis
eī / eae / ea ammiscēbant
Indicātīvus futūrum
ego ammiscēbō
ammiscēbis
is / ea / id ammiscēbit
nōs ammiscēbimus
vōs ammiscēbitis
eī / eae / ea ammiscēbunt
Indicātīvus perfectum
ego ammiscuī
ammiscuistī
is / ea / id ammiscuit
nōs ammiscuimus
vōs ammiscuistis
eī / eae / ea ammiscuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ammiscueram
ammiscuerās
is / ea / id ammiscuerat
nōs ammiscuerāmus
vōs ammiscuerātis
eī / eae / ea ammiscuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ammiscuerō
ammiscueris
is / ea / id ammiscuerit
nōs ammiscuerimus
vōs ammiscueritis
eī / eae / ea ammiscuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ammisceam
ammisceās
is / ea / id ammisceat
nōs ammisceāmus
vōs ammisceātis
eī / eae / ea ammisceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ammiscērem
ammiscērēs
is / ea / id ammiscēret
nōs ammiscērēmus
vōs ammiscērētis
eī / eae / ea ammiscērent
Coniūnctīvus perfectum
ego ammiscuerim
ammiscuerīs
is / ea / id ammiscuerit
nōs ammiscuerīmus
vōs ammiscuerītis
eī / eae / ea ammiscuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ammiscuissem
ammiscuissēs
is / ea / id ammiscuisset
nōs ammiscuissēmus
vōs ammiscuissētis
eī / eae / ea ammiscuissent
Imperātīvus praesēns
ammiscē
vōs ammiscēte
Imperātīvus futūrum
ammiscētō
is / ea / id ammiscētō
vōs ammiscētōte
eī / eae / ea ammiscentō
Īnfīnītīvus praesēns
ammiscēre
Īnfīnītīvus perfectum
ammiscuisse
Īnfīnītīvus futūrum
ammixtūrum esse
Participium praesēns
ammiscēns
Participium futūrum
ammixtūrus
Gerundium (genitīvus)
ammiscendī
Gerundium (datīvus)
ammiscendō
Gerundium (accūsātīvus)
ammiscendum
Gerundium (ablātīvus)
ammiscendō
Supīnum (accūsātīvus)
ammixtum
Supīnum (ablātīvus)
ammixtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ammisceor
ammiscēris
is / ea / id ammiscētur
nōs ammiscēmur
vōs ammiscēminī
eī / eae / ea ammiscentur
Indicātīvus imperfectum
ego ammiscēbar
ammiscēbāris
is / ea / id ammiscēbātur
nōs ammiscēbāmur
vōs ammiscēbāminī
eī / eae / ea ammiscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ammiscēbor
ammiscēberis
is / ea / id ammiscēbitur
nōs ammiscēbimur
vōs ammiscēbiminī
eī / eae / ea ammiscēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ammiscear
ammisceāris
is / ea / id ammisceātur
nōs ammisceāmur
vōs ammisceāminī
eī / eae / ea ammisceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ammiscērer
ammiscērēris
is / ea / id ammiscērētur
nōs ammiscērēmur
vōs ammiscērēminī
eī / eae / ea ammiscērentur
Imperātīvus praesēns
ammiscēre
vōs ammiscēminī
Imperātīvus futūrum
ammiscētor
is / ea / id ammiscētor
eī / eae / ea ammiscentor
Īnfīnītīvus praesēns
ammiscērī
Īnfīnītīvus perfectum
ammixtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ammixtum īrī
Participium perfectum
ammixtus
Participium futūrum
ammiscendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary