HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← amico — definition

Conjugation of amico

Regular CEFR B1
[aˈmiː.koː]

to make friendly to oneself Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego amīcō
tū amīcās
is / ea / id amīcat
nōs amīcāmus
vōs amīcātis
eī / eae / ea amīcant
Indicātīvus imperfectum
ego amīcābam
tū amīcābās
is / ea / id amīcābat
nōs amīcābāmus
vōs amīcābātis
eī / eae / ea amīcābant
Indicātīvus futūrum
ego amīcābō
tū amīcābis
is / ea / id amīcābit
nōs amīcābimus
vōs amīcābitis
eī / eae / ea amīcābunt
Indicātīvus perfectum
ego amīcāvī
tū amīcāvistī
is / ea / id amīcāvit
nōs amīcāvimus
vōs amīcāvistis
eī / eae / ea amīcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego amīcāveram
tū amīcāverās
is / ea / id amīcāverat
nōs amīcāverāmus
vōs amīcāverātis
eī / eae / ea amīcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego amīcāverō
tū amīcāveris
is / ea / id amīcāverit
nōs amīcāverimus
vōs amīcāveritis
eī / eae / ea amīcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego amīcem
tū amīcēs
is / ea / id amīcet
nōs amīcēmus
vōs amīcētis
eī / eae / ea amīcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego amīcārem
tū amīcārēs
is / ea / id amīcāret
nōs amīcārēmus
vōs amīcārētis
eī / eae / ea amīcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego amīcāverim
tū amīcāverīs
is / ea / id amīcāverit
nōs amīcāverīmus
vōs amīcāverītis
eī / eae / ea amīcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego amīcāvissem
tū amīcāvissēs
is / ea / id amīcāvisset
nōs amīcāvissēmus
vōs amīcāvissētis
eī / eae / ea amīcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū amīcā
vōs amīcāte
Imperātīvus futūrum
tū amīcātō
is / ea / id amīcātō
vōs amīcātōte
eī / eae / ea amīcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— amīcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— amīcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— amīcātūrum esse
Participium praesēns
— amīcāns
Participium futūrum
— amīcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— amīcandī
Gerundium (datīvus)
— amīcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— amīcandum
Gerundium (ablātīvus)
— amīcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— amīcātum
Supīnum (ablātīvus)
— amīcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego amīcor
tū amīcāris
is / ea / id amīcātur
nōs amīcāmur
vōs amīcāminī
eī / eae / ea amīcantur
Indicātīvus imperfectum
ego amīcābar
tū amīcābāris
is / ea / id amīcābātur
nōs amīcābāmur
vōs amīcābāminī
eī / eae / ea amīcābantur
Indicātīvus futūrum
ego amīcābor
tū amīcāberis
is / ea / id amīcābitur
nōs amīcābimur
vōs amīcābiminī
eī / eae / ea amīcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego amīcer
tū amīcēris
is / ea / id amīcētur
nōs amīcēmur
vōs amīcēminī
eī / eae / ea amīcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego amīcārer
tū amīcārēris
is / ea / id amīcārētur
nōs amīcārēmur
vōs amīcārēminī
eī / eae / ea amīcārentur
Imperātīvus praesēns
tū amīcāre
vōs amīcāminī
Imperātīvus futūrum
tū amīcātor
is / ea / id amīcātor
eī / eae / ea amīcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— amīcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— amīcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— amīcātum īrī
Participium perfectum
— amīcātus
Participium futūrum
— amīcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary