HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← amento — definition

Conjugation of amento

Regular CEFR B1
[aːˈmɛn.toː]

to hurl, dart or speed on something by using or as if by using a thong Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego āmentō
tū āmentās
is / ea / id āmentat
nōs āmentāmus
vōs āmentātis
eī / eae / ea āmentant
Indicātīvus imperfectum
ego āmentābam
tū āmentābās
is / ea / id āmentābat
nōs āmentābāmus
vōs āmentābātis
eī / eae / ea āmentābant
Indicātīvus futūrum
ego āmentābō
tū āmentābis
is / ea / id āmentābit
nōs āmentābimus
vōs āmentābitis
eī / eae / ea āmentābunt
Indicātīvus perfectum
ego āmentāvī
tū āmentāvistī
is / ea / id āmentāvit
nōs āmentāvimus
vōs āmentāvistis
eī / eae / ea āmentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego āmentāveram
tū āmentāverās
is / ea / id āmentāverat
nōs āmentāverāmus
vōs āmentāverātis
eī / eae / ea āmentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego āmentāverō
tū āmentāveris
is / ea / id āmentāverit
nōs āmentāverimus
vōs āmentāveritis
eī / eae / ea āmentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego āmentem
tū āmentēs
is / ea / id āmentet
nōs āmentēmus
vōs āmentētis
eī / eae / ea āmentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego āmentārem
tū āmentārēs
is / ea / id āmentāret
nōs āmentārēmus
vōs āmentārētis
eī / eae / ea āmentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego āmentāverim
tū āmentāverīs
is / ea / id āmentāverit
nōs āmentāverīmus
vōs āmentāverītis
eī / eae / ea āmentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego āmentāvissem
tū āmentāvissēs
is / ea / id āmentāvisset
nōs āmentāvissēmus
vōs āmentāvissētis
eī / eae / ea āmentāvissent
Imperātīvus praesēns
tū āmentā
vōs āmentāte
Imperātīvus futūrum
tū āmentātō
is / ea / id āmentātō
vōs āmentātōte
eī / eae / ea āmentantō
Īnfīnītīvus praesēns
— āmentāre
Īnfīnītīvus perfectum
— āmentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— āmentātūrum esse
Participium praesēns
— āmentāns
Participium futūrum
— āmentātūrus
Gerundium (genitīvus)
— āmentandī
Gerundium (datīvus)
— āmentandō
Gerundium (accūsātīvus)
— āmentandum
Gerundium (ablātīvus)
— āmentandō
Supīnum (accūsātīvus)
— āmentātum
Supīnum (ablātīvus)
— āmentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego āmentor
tū āmentāris
is / ea / id āmentātur
nōs āmentāmur
vōs āmentāminī
eī / eae / ea āmentantur
Indicātīvus imperfectum
ego āmentābar
tū āmentābāris
is / ea / id āmentābātur
nōs āmentābāmur
vōs āmentābāminī
eī / eae / ea āmentābantur
Indicātīvus futūrum
ego āmentābor
tū āmentāberis
is / ea / id āmentābitur
nōs āmentābimur
vōs āmentābiminī
eī / eae / ea āmentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego āmenter
tū āmentēris
is / ea / id āmentētur
nōs āmentēmur
vōs āmentēminī
eī / eae / ea āmententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego āmentārer
tū āmentārēris
is / ea / id āmentārētur
nōs āmentārēmur
vōs āmentārēminī
eī / eae / ea āmentārentur
Imperātīvus praesēns
tū āmentāre
vōs āmentāminī
Imperātīvus futūrum
tū āmentātor
is / ea / id āmentātor
eī / eae / ea āmentantor
Īnfīnītīvus praesēns
— āmentārī
Īnfīnītīvus perfectum
— āmentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— āmentātum īrī
Participium perfectum
— āmentātus
Participium futūrum
— āmentandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary