HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ambio — definición

Conjugation of ambio

Regular CEFR B1
/[ˈam.bi.oː]/

to strive to get something from somebody, seek, strive for Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ambiō
ambīs
is / ea / id ambit
nōs ambīmus
vōs ambītis
eī / eae / ea ambiunt
Indicātīvus imperfectum
ego ambiēbam
ambiēbās
is / ea / id ambiēbat
nōs ambiēbāmus
vōs ambiēbātis
eī / eae / ea ambiēbant
Indicātīvus futūrum
ego ambiam
ambiēs
is / ea / id ambiet
nōs ambiēmus
vōs ambiētis
eī / eae / ea ambient
Indicātīvus perfectum
ego ambiī
ambiistī
is / ea / id ambiit
nōs ambiimus
vōs ambiistis
eī / eae / ea ambiērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ambieram
ambierās
is / ea / id ambierat
nōs ambierāmus
vōs ambierātis
eī / eae / ea ambierant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ambierō
ambieris
is / ea / id ambierit
nōs ambierimus
vōs ambieritis
eī / eae / ea ambierint
Coniūnctīvus praesēns
ego ambiam
ambiās
is / ea / id ambiat
nōs ambiāmus
vōs ambiātis
eī / eae / ea ambiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ambīrem
ambīrēs
is / ea / id ambīret
nōs ambīrēmus
vōs ambīrētis
eī / eae / ea ambīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego ambierim
ambierīs
is / ea / id ambierit
nōs ambierīmus
vōs ambierītis
eī / eae / ea ambierint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ambiissem
ambiissēs
is / ea / id ambiisset
nōs ambiissēmus
vōs ambiissētis
eī / eae / ea ambiissent
Imperātīvus praesēns
ambī
vōs ambīte
Imperātīvus futūrum
ambītō
is / ea / id ambītō
vōs ambītōte
eī / eae / ea ambiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
ambīre
Īnfīnītīvus perfectum
ambiisse
Īnfīnītīvus futūrum
ambītūrum esse
Participium praesēns
ambiēns
Participium futūrum
ambītūrus
Gerundium (genitīvus)
ambiendī
Gerundium (datīvus)
ambiendō
Gerundium (accūsātīvus)
ambiendum
Gerundium (ablātīvus)
ambiendō
Supīnum (accūsātīvus)
ambītum
Supīnum (ablātīvus)
ambītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ambior
ambīris
is / ea / id ambītur
nōs ambīmur
vōs ambīminī
eī / eae / ea ambiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ambiēbar
ambiēbāris
is / ea / id ambiēbātur
nōs ambiēbāmur
vōs ambiēbāminī
eī / eae / ea ambiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ambiar
ambiēris
is / ea / id ambiētur
nōs ambiēmur
vōs ambiēminī
eī / eae / ea ambientur
Coniūnctīvus praesēns
ego ambiar
ambiāris
is / ea / id ambiātur
nōs ambiāmur
vōs ambiāminī
eī / eae / ea ambiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ambīrer
ambīrēris
is / ea / id ambīrētur
nōs ambīrēmur
vōs ambīrēminī
eī / eae / ea ambīrentur
Imperātīvus praesēns
ambīre
vōs ambīminī
Imperātīvus futūrum
ambītor
is / ea / id ambītor
eī / eae / ea ambiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
ambīrī
Īnfīnītīvus perfectum
ambītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ambītum īrī
Participium perfectum
ambītus
Participium futūrum
ambiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary