HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ambio — definition

Conjugation of ambio

Regular CEFR B1
[ˈam.bi.oː]

to strive to get something from somebody, seek, strive for Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ambiō
tū ambīs
is / ea / id ambit
nōs ambīmus
vōs ambītis
eī / eae / ea ambiunt
Indicātīvus imperfectum
ego ambiēbam
tū ambiēbās
is / ea / id ambiēbat
nōs ambiēbāmus
vōs ambiēbātis
eī / eae / ea ambiēbant
Indicātīvus futūrum
ego ambiam
tū ambiēs
is / ea / id ambiet
nōs ambiēmus
vōs ambiētis
eī / eae / ea ambient
Indicātīvus perfectum
ego ambiī
tū ambiistī
is / ea / id ambiit
nōs ambiimus
vōs ambiistis
eī / eae / ea ambiērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ambieram
tū ambierās
is / ea / id ambierat
nōs ambierāmus
vōs ambierātis
eī / eae / ea ambierant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ambierō
tū ambieris
is / ea / id ambierit
nōs ambierimus
vōs ambieritis
eī / eae / ea ambierint
Coniūnctīvus praesēns
ego ambiam
tū ambiās
is / ea / id ambiat
nōs ambiāmus
vōs ambiātis
eī / eae / ea ambiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ambīrem
tū ambīrēs
is / ea / id ambīret
nōs ambīrēmus
vōs ambīrētis
eī / eae / ea ambīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego ambierim
tū ambierīs
is / ea / id ambierit
nōs ambierīmus
vōs ambierītis
eī / eae / ea ambierint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ambiissem
tū ambiissēs
is / ea / id ambiisset
nōs ambiissēmus
vōs ambiissētis
eī / eae / ea ambiissent
Imperātīvus praesēns
tū ambī
vōs ambīte
Imperātīvus futūrum
tū ambītō
is / ea / id ambītō
vōs ambītōte
eī / eae / ea ambiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ambīre
Īnfīnītīvus perfectum
— ambiisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ambītūrum esse
Participium praesēns
— ambiēns
Participium futūrum
— ambītūrus
Gerundium (genitīvus)
— ambiendī
Gerundium (datīvus)
— ambiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ambiendum
Gerundium (ablātīvus)
— ambiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ambītum
Supīnum (ablātīvus)
— ambītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ambior
tū ambīris
is / ea / id ambītur
nōs ambīmur
vōs ambīminī
eī / eae / ea ambiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ambiēbar
tū ambiēbāris
is / ea / id ambiēbātur
nōs ambiēbāmur
vōs ambiēbāminī
eī / eae / ea ambiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ambiar
tū ambiēris
is / ea / id ambiētur
nōs ambiēmur
vōs ambiēminī
eī / eae / ea ambientur
Coniūnctīvus praesēns
ego ambiar
tū ambiāris
is / ea / id ambiātur
nōs ambiāmur
vōs ambiāminī
eī / eae / ea ambiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ambīrer
tū ambīrēris
is / ea / id ambīrētur
nōs ambīrēmur
vōs ambīrēminī
eī / eae / ea ambīrentur
Imperātīvus praesēns
tū ambīre
vōs ambīminī
Imperātīvus futūrum
tū ambītor
is / ea / id ambītor
eī / eae / ea ambiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ambīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— ambītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ambītum īrī
Participium perfectum
— ambītus
Participium futūrum
— ambiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary