HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← amando — definition

Conjugation of amando

Regular CEFR B1
[aˈman.doː]

dative/ablative masculine/neuter singular of amandus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego āmandō
tū āmandās
is / ea / id āmandat
nōs āmandāmus
vōs āmandātis
eī / eae / ea āmandant
Indicātīvus imperfectum
ego āmandābam
tū āmandābās
is / ea / id āmandābat
nōs āmandābāmus
vōs āmandābātis
eī / eae / ea āmandābant
Indicātīvus futūrum
ego āmandābō
tū āmandābis
is / ea / id āmandābit
nōs āmandābimus
vōs āmandābitis
eī / eae / ea āmandābunt
Indicātīvus perfectum
ego āmandāvī
tū āmandāvistī
is / ea / id āmandāvit
nōs āmandāvimus
vōs āmandāvistis
eī / eae / ea āmandāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego āmandāveram
tū āmandāverās
is / ea / id āmandāverat
nōs āmandāverāmus
vōs āmandāverātis
eī / eae / ea āmandāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego āmandāverō
tū āmandāveris
is / ea / id āmandāverit
nōs āmandāverimus
vōs āmandāveritis
eī / eae / ea āmandāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego āmandem
tū āmandēs
is / ea / id āmandet
nōs āmandēmus
vōs āmandētis
eī / eae / ea āmandent
Coniūnctīvus imperfectum
ego āmandārem
tū āmandārēs
is / ea / id āmandāret
nōs āmandārēmus
vōs āmandārētis
eī / eae / ea āmandārent
Coniūnctīvus perfectum
ego āmandāverim
tū āmandāverīs
is / ea / id āmandāverit
nōs āmandāverīmus
vōs āmandāverītis
eī / eae / ea āmandāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego āmandāvissem
tū āmandāvissēs
is / ea / id āmandāvisset
nōs āmandāvissēmus
vōs āmandāvissētis
eī / eae / ea āmandāvissent
Imperātīvus praesēns
tū āmandā
vōs āmandāte
Imperātīvus futūrum
tū āmandātō
is / ea / id āmandātō
vōs āmandātōte
eī / eae / ea āmandantō
Īnfīnītīvus praesēns
— āmandāre
Īnfīnītīvus perfectum
— āmandāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— āmandātūrum esse
Participium praesēns
— āmandāns
Participium futūrum
— āmandātūrus
Gerundium (genitīvus)
— āmandandī
Gerundium (datīvus)
— āmandandō
Gerundium (accūsātīvus)
— āmandandum
Gerundium (ablātīvus)
— āmandandō
Supīnum (accūsātīvus)
— āmandātum
Supīnum (ablātīvus)
— āmandātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego āmandor
tū āmandāris
is / ea / id āmandātur
nōs āmandāmur
vōs āmandāminī
eī / eae / ea āmandantur
Indicātīvus imperfectum
ego āmandābar
tū āmandābāris
is / ea / id āmandābātur
nōs āmandābāmur
vōs āmandābāminī
eī / eae / ea āmandābantur
Indicātīvus futūrum
ego āmandābor
tū āmandāberis
is / ea / id āmandābitur
nōs āmandābimur
vōs āmandābiminī
eī / eae / ea āmandābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego āmander
tū āmandēris
is / ea / id āmandētur
nōs āmandēmur
vōs āmandēminī
eī / eae / ea āmandentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego āmandārer
tū āmandārēris
is / ea / id āmandārētur
nōs āmandārēmur
vōs āmandārēminī
eī / eae / ea āmandārentur
Imperātīvus praesēns
tū āmandāre
vōs āmandāminī
Imperātīvus futūrum
tū āmandātor
is / ea / id āmandātor
eī / eae / ea āmandantor
Īnfīnītīvus praesēns
— āmandārī
Īnfīnītīvus perfectum
— āmandātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— āmandātum īrī
Participium perfectum
— āmandātus
Participium futūrum
— āmandandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary