Conjugation of alloquor
/[ˈal.lɔ.kʷɔr]/to appeal to the gods in thanksgiving and prayer Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | alloquor |
| tū | alloqueris |
| is / ea / id | alloquitur |
| nōs | alloquimur |
| vōs | alloquiminī |
| eī / eae / ea | alloquuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | alloquēbar |
| tū | alloquēbāris |
| is / ea / id | alloquēbātur |
| nōs | alloquēbāmur |
| vōs | alloquēbāminī |
| eī / eae / ea | alloquēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | alloquar |
| tū | alloquēris |
| is / ea / id | alloquētur |
| nōs | alloquēmur |
| vōs | alloquēminī |
| eī / eae / ea | alloquentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | alloquar |
| tū | alloquāris |
| is / ea / id | alloquātur |
| nōs | alloquāmur |
| vōs | alloquāminī |
| eī / eae / ea | alloquantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | alloquerer |
| tū | alloquerēris |
| is / ea / id | alloquerētur |
| nōs | alloquerēmur |
| vōs | alloquerēminī |
| eī / eae / ea | alloquerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | alloquere |
| vōs | alloquiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | alloquitor |
| is / ea / id | alloquitor |
| eī / eae / ea | alloquuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | alloquī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | allocūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | allocūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | alloquēns |
Participium futūrum
| — | allocūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | alloquendī |
Gerundium (datīvus)
| — | alloquendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | alloquendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | alloquendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | allocūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | allocūtū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | alloquendus |