HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← alloco — definition

Conjugation of alloco

Regular CEFR B1
[ˈal.lɔ.koː]

to allocate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego allocō
tū allocās
is / ea / id allocat
nōs allocāmus
vōs allocātis
eī / eae / ea allocant
Indicātīvus imperfectum
ego allocābam
tū allocābās
is / ea / id allocābat
nōs allocābāmus
vōs allocābātis
eī / eae / ea allocābant
Indicātīvus futūrum
ego allocābō
tū allocābis
is / ea / id allocābit
nōs allocābimus
vōs allocābitis
eī / eae / ea allocābunt
Indicātīvus perfectum
ego allocāvī
tū allocāvistī
is / ea / id allocāvit
nōs allocāvimus
vōs allocāvistis
eī / eae / ea allocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego allocāveram
tū allocāverās
is / ea / id allocāverat
nōs allocāverāmus
vōs allocāverātis
eī / eae / ea allocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego allocāverō
tū allocāveris
is / ea / id allocāverit
nōs allocāverimus
vōs allocāveritis
eī / eae / ea allocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego allocem
tū allocēs
is / ea / id allocet
nōs allocēmus
vōs allocētis
eī / eae / ea allocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego allocārem
tū allocārēs
is / ea / id allocāret
nōs allocārēmus
vōs allocārētis
eī / eae / ea allocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego allocāverim
tū allocāverīs
is / ea / id allocāverit
nōs allocāverīmus
vōs allocāverītis
eī / eae / ea allocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego allocāvissem
tū allocāvissēs
is / ea / id allocāvisset
nōs allocāvissēmus
vōs allocāvissētis
eī / eae / ea allocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū allocā
vōs allocāte
Imperātīvus futūrum
tū allocātō
is / ea / id allocātō
vōs allocātōte
eī / eae / ea allocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— allocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— allocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— allocātūrum esse
Participium praesēns
— allocāns
Participium futūrum
— allocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— allocandī
Gerundium (datīvus)
— allocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— allocandum
Gerundium (ablātīvus)
— allocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— allocātum
Supīnum (ablātīvus)
— allocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego allocor
tū allocāris
is / ea / id allocātur
nōs allocāmur
vōs allocāminī
eī / eae / ea allocantur
Indicātīvus imperfectum
ego allocābar
tū allocābāris
is / ea / id allocābātur
nōs allocābāmur
vōs allocābāminī
eī / eae / ea allocābantur
Indicātīvus futūrum
ego allocābor
tū allocāberis
is / ea / id allocābitur
nōs allocābimur
vōs allocābiminī
eī / eae / ea allocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego allocer
tū allocēris
is / ea / id allocētur
nōs allocēmur
vōs allocēminī
eī / eae / ea allocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego allocārer
tū allocārēris
is / ea / id allocārētur
nōs allocārēmur
vōs allocārēminī
eī / eae / ea allocārentur
Imperātīvus praesēns
tū allocāre
vōs allocāminī
Imperātīvus futūrum
tū allocātor
is / ea / id allocātor
eī / eae / ea allocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— allocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— allocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— allocātum īrī
Participium perfectum
— allocātus
Participium futūrum
— allocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary