HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← alligo — definition

Conjugation of alligo

Regular CEFR B1
[ˈal.lɪ.ɡoː]

to bind to, up or around something, tie, fetter, fasten; bandage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego alligō
tū alligās
is / ea / id alligat
nōs alligāmus
vōs alligātis
eī / eae / ea alligant
Indicātīvus imperfectum
ego alligābam
tū alligābās
is / ea / id alligābat
nōs alligābāmus
vōs alligābātis
eī / eae / ea alligābant
Indicātīvus futūrum
ego alligābō
tū alligābis
is / ea / id alligābit
nōs alligābimus
vōs alligābitis
eī / eae / ea alligābunt
Indicātīvus perfectum
ego alligāvī
tū alligāvistī
is / ea / id alligāvit
nōs alligāvimus
vōs alligāvistis
eī / eae / ea alligāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego alligāveram
tū alligāverās
is / ea / id alligāverat
nōs alligāverāmus
vōs alligāverātis
eī / eae / ea alligāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego alligāverō
tū alligāveris
is / ea / id alligāverit
nōs alligāverimus
vōs alligāveritis
eī / eae / ea alligāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego alligem
tū alligēs
is / ea / id alliget
nōs alligēmus
vōs alligētis
eī / eae / ea alligent
Coniūnctīvus imperfectum
ego alligārem
tū alligārēs
is / ea / id alligāret
nōs alligārēmus
vōs alligārētis
eī / eae / ea alligārent
Coniūnctīvus perfectum
ego alligāverim
tū alligāverīs
is / ea / id alligāverit
nōs alligāverīmus
vōs alligāverītis
eī / eae / ea alligāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego alligāvissem
tū alligāvissēs
is / ea / id alligāvisset
nōs alligāvissēmus
vōs alligāvissētis
eī / eae / ea alligāvissent
Imperātīvus praesēns
tū alligā
vōs alligāte
Imperātīvus futūrum
tū alligātō
is / ea / id alligātō
vōs alligātōte
eī / eae / ea alligantō
Īnfīnītīvus praesēns
— alligāre
Īnfīnītīvus perfectum
— alligāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— alligātūrum esse
Participium praesēns
— alligāns
Participium futūrum
— alligātūrus
Gerundium (genitīvus)
— alligandī
Gerundium (datīvus)
— alligandō
Gerundium (accūsātīvus)
— alligandum
Gerundium (ablātīvus)
— alligandō
Supīnum (accūsātīvus)
— alligātum
Supīnum (ablātīvus)
— alligātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego alligor
tū alligāris
is / ea / id alligātur
nōs alligāmur
vōs alligāminī
eī / eae / ea alligantur
Indicātīvus imperfectum
ego alligābar
tū alligābāris
is / ea / id alligābātur
nōs alligābāmur
vōs alligābāminī
eī / eae / ea alligābantur
Indicātīvus futūrum
ego alligābor
tū alligāberis
is / ea / id alligābitur
nōs alligābimur
vōs alligābiminī
eī / eae / ea alligābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego alliger
tū alligēris
is / ea / id alligētur
nōs alligēmur
vōs alligēminī
eī / eae / ea alligentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego alligārer
tū alligārēris
is / ea / id alligārētur
nōs alligārēmur
vōs alligārēminī
eī / eae / ea alligārentur
Imperātīvus praesēns
tū alligāre
vōs alligāminī
Imperātīvus futūrum
tū alligātor
is / ea / id alligātor
eī / eae / ea alligantor
Īnfīnītīvus praesēns
— alligārī
Īnfīnītīvus perfectum
— alligātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— alligātum īrī
Participium perfectum
— alligātus
Participium futūrum
— alligandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary