HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← allevio — definition

Conjugation of allevio

Regular CEFR B1
[alˈlɛ.wi.oː]

to make light, lighten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego alleviō
tū alleviās
is / ea / id alleviat
nōs alleviāmus
vōs alleviātis
eī / eae / ea alleviant
Indicātīvus imperfectum
ego alleviābam
tū alleviābās
is / ea / id alleviābat
nōs alleviābāmus
vōs alleviābātis
eī / eae / ea alleviābant
Indicātīvus futūrum
ego alleviābō
tū alleviābis
is / ea / id alleviābit
nōs alleviābimus
vōs alleviābitis
eī / eae / ea alleviābunt
Indicātīvus perfectum
ego alleviāvī
tū alleviāvistī
is / ea / id alleviāvit
nōs alleviāvimus
vōs alleviāvistis
eī / eae / ea alleviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego alleviāveram
tū alleviāverās
is / ea / id alleviāverat
nōs alleviāverāmus
vōs alleviāverātis
eī / eae / ea alleviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego alleviāverō
tū alleviāveris
is / ea / id alleviāverit
nōs alleviāverimus
vōs alleviāveritis
eī / eae / ea alleviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego alleviem
tū alleviēs
is / ea / id alleviet
nōs alleviēmus
vōs alleviētis
eī / eae / ea allevient
Coniūnctīvus imperfectum
ego alleviārem
tū alleviārēs
is / ea / id alleviāret
nōs alleviārēmus
vōs alleviārētis
eī / eae / ea alleviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego alleviāverim
tū alleviāverīs
is / ea / id alleviāverit
nōs alleviāverīmus
vōs alleviāverītis
eī / eae / ea alleviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego alleviāvissem
tū alleviāvissēs
is / ea / id alleviāvisset
nōs alleviāvissēmus
vōs alleviāvissētis
eī / eae / ea alleviāvissent
Imperātīvus praesēns
tū alleviā
vōs alleviāte
Imperātīvus futūrum
tū alleviātō
is / ea / id alleviātō
vōs alleviātōte
eī / eae / ea alleviantō
Īnfīnītīvus praesēns
— alleviāre
Īnfīnītīvus perfectum
— alleviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— alleviātūrum esse
Participium praesēns
— alleviāns
Participium futūrum
— alleviātūrus
Gerundium (genitīvus)
— alleviandī
Gerundium (datīvus)
— alleviandō
Gerundium (accūsātīvus)
— alleviandum
Gerundium (ablātīvus)
— alleviandō
Supīnum (accūsātīvus)
— alleviātum
Supīnum (ablātīvus)
— alleviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego allevior
tū alleviāris
is / ea / id alleviātur
nōs alleviāmur
vōs alleviāminī
eī / eae / ea alleviantur
Indicātīvus imperfectum
ego alleviābar
tū alleviābāris
is / ea / id alleviābātur
nōs alleviābāmur
vōs alleviābāminī
eī / eae / ea alleviābantur
Indicātīvus futūrum
ego alleviābor
tū alleviāberis
is / ea / id alleviābitur
nōs alleviābimur
vōs alleviābiminī
eī / eae / ea alleviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego allevier
tū alleviēris
is / ea / id alleviētur
nōs alleviēmur
vōs alleviēminī
eī / eae / ea allevientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego alleviārer
tū alleviārēris
is / ea / id alleviārētur
nōs alleviārēmur
vōs alleviārēminī
eī / eae / ea alleviārentur
Imperātīvus praesēns
tū alleviāre
vōs alleviāminī
Imperātīvus futūrum
tū alleviātor
is / ea / id alleviātor
eī / eae / ea alleviantor
Īnfīnītīvus praesēns
— alleviārī
Īnfīnītīvus perfectum
— alleviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— alleviātum īrī
Participium perfectum
— alleviātus
Participium futūrum
— alleviandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary