HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← allevio — definición

Conjugation of allevio

Regular CEFR B1
/[alˈlɛ.wi.oː]/

to make light, lighten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego alleviō
alleviās
is / ea / id alleviat
nōs alleviāmus
vōs alleviātis
eī / eae / ea alleviant
Indicātīvus imperfectum
ego alleviābam
alleviābās
is / ea / id alleviābat
nōs alleviābāmus
vōs alleviābātis
eī / eae / ea alleviābant
Indicātīvus futūrum
ego alleviābō
alleviābis
is / ea / id alleviābit
nōs alleviābimus
vōs alleviābitis
eī / eae / ea alleviābunt
Indicātīvus perfectum
ego alleviāvī
alleviāvistī
is / ea / id alleviāvit
nōs alleviāvimus
vōs alleviāvistis
eī / eae / ea alleviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego alleviāveram
alleviāverās
is / ea / id alleviāverat
nōs alleviāverāmus
vōs alleviāverātis
eī / eae / ea alleviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego alleviāverō
alleviāveris
is / ea / id alleviāverit
nōs alleviāverimus
vōs alleviāveritis
eī / eae / ea alleviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego alleviem
alleviēs
is / ea / id alleviet
nōs alleviēmus
vōs alleviētis
eī / eae / ea allevient
Coniūnctīvus imperfectum
ego alleviārem
alleviārēs
is / ea / id alleviāret
nōs alleviārēmus
vōs alleviārētis
eī / eae / ea alleviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego alleviāverim
alleviāverīs
is / ea / id alleviāverit
nōs alleviāverīmus
vōs alleviāverītis
eī / eae / ea alleviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego alleviāvissem
alleviāvissēs
is / ea / id alleviāvisset
nōs alleviāvissēmus
vōs alleviāvissētis
eī / eae / ea alleviāvissent
Imperātīvus praesēns
alleviā
vōs alleviāte
Imperātīvus futūrum
alleviātō
is / ea / id alleviātō
vōs alleviātōte
eī / eae / ea alleviantō
Īnfīnītīvus praesēns
alleviāre
Īnfīnītīvus perfectum
alleviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
alleviātūrum esse
Participium praesēns
alleviāns
Participium futūrum
alleviātūrus
Gerundium (genitīvus)
alleviandī
Gerundium (datīvus)
alleviandō
Gerundium (accūsātīvus)
alleviandum
Gerundium (ablātīvus)
alleviandō
Supīnum (accūsātīvus)
alleviātum
Supīnum (ablātīvus)
alleviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego allevior
alleviāris
is / ea / id alleviātur
nōs alleviāmur
vōs alleviāminī
eī / eae / ea alleviantur
Indicātīvus imperfectum
ego alleviābar
alleviābāris
is / ea / id alleviābātur
nōs alleviābāmur
vōs alleviābāminī
eī / eae / ea alleviābantur
Indicātīvus futūrum
ego alleviābor
alleviāberis
is / ea / id alleviābitur
nōs alleviābimur
vōs alleviābiminī
eī / eae / ea alleviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego allevier
alleviēris
is / ea / id alleviētur
nōs alleviēmur
vōs alleviēminī
eī / eae / ea allevientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego alleviārer
alleviārēris
is / ea / id alleviārētur
nōs alleviārēmur
vōs alleviārēminī
eī / eae / ea alleviārentur
Imperātīvus praesēns
alleviāre
vōs alleviāminī
Imperātīvus futūrum
alleviātor
is / ea / id alleviātor
eī / eae / ea alleviantor
Īnfīnītīvus praesēns
alleviārī
Īnfīnītīvus perfectum
alleviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
alleviātum īrī
Participium perfectum
alleviātus
Participium futūrum
alleviandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary