HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← allevo — definition

Conjugation of allevo

Regular CEFR B1
[ˈal.lɛ.woː]

to lighten, lessen, alleviate, mitigate, reduce Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego allevō
tū allevās
is / ea / id allevat
nōs allevāmus
vōs allevātis
eī / eae / ea allevant
Indicātīvus imperfectum
ego allevābam
tū allevābās
is / ea / id allevābat
nōs allevābāmus
vōs allevābātis
eī / eae / ea allevābant
Indicātīvus futūrum
ego allevābō
tū allevābis
is / ea / id allevābit
nōs allevābimus
vōs allevābitis
eī / eae / ea allevābunt
Indicātīvus perfectum
ego allevāvī
tū allevāvistī
is / ea / id allevāvit
nōs allevāvimus
vōs allevāvistis
eī / eae / ea allevāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego allevāveram
tū allevāverās
is / ea / id allevāverat
nōs allevāverāmus
vōs allevāverātis
eī / eae / ea allevāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego allevāverō
tū allevāveris
is / ea / id allevāverit
nōs allevāverimus
vōs allevāveritis
eī / eae / ea allevāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego allevem
tū allevēs
is / ea / id allevet
nōs allevēmus
vōs allevētis
eī / eae / ea allevent
Coniūnctīvus imperfectum
ego allevārem
tū allevārēs
is / ea / id allevāret
nōs allevārēmus
vōs allevārētis
eī / eae / ea allevārent
Coniūnctīvus perfectum
ego allevāverim
tū allevāverīs
is / ea / id allevāverit
nōs allevāverīmus
vōs allevāverītis
eī / eae / ea allevāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego allevāvissem
tū allevāvissēs
is / ea / id allevāvisset
nōs allevāvissēmus
vōs allevāvissētis
eī / eae / ea allevāvissent
Imperātīvus praesēns
tū allevā
vōs allevāte
Imperātīvus futūrum
tū allevātō
is / ea / id allevātō
vōs allevātōte
eī / eae / ea allevantō
Īnfīnītīvus praesēns
— allevāre
Īnfīnītīvus perfectum
— allevāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— allevātūrum esse
Participium praesēns
— allevāns
Participium futūrum
— allevātūrus
Gerundium (genitīvus)
— allevandī
Gerundium (datīvus)
— allevandō
Gerundium (accūsātīvus)
— allevandum
Gerundium (ablātīvus)
— allevandō
Supīnum (accūsātīvus)
— allevātum
Supīnum (ablātīvus)
— allevātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego allevor
tū allevāris
is / ea / id allevātur
nōs allevāmur
vōs allevāminī
eī / eae / ea allevantur
Indicātīvus imperfectum
ego allevābar
tū allevābāris
is / ea / id allevābātur
nōs allevābāmur
vōs allevābāminī
eī / eae / ea allevābantur
Indicātīvus futūrum
ego allevābor
tū allevāberis
is / ea / id allevābitur
nōs allevābimur
vōs allevābiminī
eī / eae / ea allevābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego allever
tū allevēris
is / ea / id allevētur
nōs allevēmur
vōs allevēminī
eī / eae / ea alleventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego allevārer
tū allevārēris
is / ea / id allevārētur
nōs allevārēmur
vōs allevārēminī
eī / eae / ea allevārentur
Imperātīvus praesēns
tū allevāre
vōs allevāminī
Imperātīvus futūrum
tū allevātor
is / ea / id allevātor
eī / eae / ea allevantor
Īnfīnītīvus praesēns
— allevārī
Īnfīnītīvus perfectum
— allevātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— allevātum īrī
Participium perfectum
— allevātus
Participium futūrum
— allevandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary