HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← alimento — definition

Conjugation of alimento

Regular CEFR B2
[a.lɪˈmɛn.toː]

to nourish, feed Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego alimentō
tū alimentās
is / ea / id alimentat
nōs alimentāmus
vōs alimentātis
eī / eae / ea alimentant
Indicātīvus imperfectum
ego alimentābam
tū alimentābās
is / ea / id alimentābat
nōs alimentābāmus
vōs alimentābātis
eī / eae / ea alimentābant
Indicātīvus futūrum
ego alimentābō
tū alimentābis
is / ea / id alimentābit
nōs alimentābimus
vōs alimentābitis
eī / eae / ea alimentābunt
Indicātīvus perfectum
ego alimentāvī
tū alimentāvistī
is / ea / id alimentāvit
nōs alimentāvimus
vōs alimentāvistis
eī / eae / ea alimentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego alimentāveram
tū alimentāverās
is / ea / id alimentāverat
nōs alimentāverāmus
vōs alimentāverātis
eī / eae / ea alimentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego alimentāverō
tū alimentāveris
is / ea / id alimentāverit
nōs alimentāverimus
vōs alimentāveritis
eī / eae / ea alimentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego alimentem
tū alimentēs
is / ea / id alimentet
nōs alimentēmus
vōs alimentētis
eī / eae / ea alimentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego alimentārem
tū alimentārēs
is / ea / id alimentāret
nōs alimentārēmus
vōs alimentārētis
eī / eae / ea alimentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego alimentāverim
tū alimentāverīs
is / ea / id alimentāverit
nōs alimentāverīmus
vōs alimentāverītis
eī / eae / ea alimentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego alimentāvissem
tū alimentāvissēs
is / ea / id alimentāvisset
nōs alimentāvissēmus
vōs alimentāvissētis
eī / eae / ea alimentāvissent
Imperātīvus praesēns
tū alimentā
vōs alimentāte
Imperātīvus futūrum
tū alimentātō
is / ea / id alimentātō
vōs alimentātōte
eī / eae / ea alimentantō
Īnfīnītīvus praesēns
— alimentāre
Īnfīnītīvus perfectum
— alimentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— alimentātūrum esse
Participium praesēns
— alimentāns
Participium futūrum
— alimentātūrus
Gerundium (genitīvus)
— alimentandī
Gerundium (datīvus)
— alimentandō
Gerundium (accūsātīvus)
— alimentandum
Gerundium (ablātīvus)
— alimentandō
Supīnum (accūsātīvus)
— alimentātum
Supīnum (ablātīvus)
— alimentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego alimentor
tū alimentāris
is / ea / id alimentātur
nōs alimentāmur
vōs alimentāminī
eī / eae / ea alimentantur
Indicātīvus imperfectum
ego alimentābar
tū alimentābāris
is / ea / id alimentābātur
nōs alimentābāmur
vōs alimentābāminī
eī / eae / ea alimentābantur
Indicātīvus futūrum
ego alimentābor
tū alimentāberis
is / ea / id alimentābitur
nōs alimentābimur
vōs alimentābiminī
eī / eae / ea alimentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego alimenter
tū alimentēris
is / ea / id alimentētur
nōs alimentēmur
vōs alimentēminī
eī / eae / ea alimententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego alimentārer
tū alimentārēris
is / ea / id alimentārētur
nōs alimentārēmur
vōs alimentārēminī
eī / eae / ea alimentārentur
Imperātīvus praesēns
tū alimentāre
vōs alimentāminī
Imperātīvus futūrum
tū alimentātor
is / ea / id alimentātor
eī / eae / ea alimentantor
Īnfīnītīvus praesēns
— alimentārī
Īnfīnītīvus perfectum
— alimentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— alimentātum īrī
Participium perfectum
— alimentātus
Participium futūrum
— alimentandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary