HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← afflecto — definition

Conjugation of afflecto

Regular CEFR B2
[afˈfɫɛk.toː]

to direct, turn, persuade or influence to or towards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego afflectō
tū afflectis
is / ea / id afflectit
nōs afflectimus
vōs afflectitis
eī / eae / ea afflectunt
Indicātīvus imperfectum
ego afflectēbam
tū afflectēbās
is / ea / id afflectēbat
nōs afflectēbāmus
vōs afflectēbātis
eī / eae / ea afflectēbant
Indicātīvus futūrum
ego afflectam
tū afflectēs
is / ea / id afflectet
nōs afflectēmus
vōs afflectētis
eī / eae / ea afflectent
Indicātīvus perfectum
ego afflexī
tū afflexistī
is / ea / id afflexit
nōs affleximus
vōs afflexistis
eī / eae / ea afflexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego afflexeram
tū afflexerās
is / ea / id afflexerat
nōs afflexerāmus
vōs afflexerātis
eī / eae / ea afflexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego afflexerō
tū afflexeris
is / ea / id afflexerit
nōs afflexerimus
vōs afflexeritis
eī / eae / ea afflexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego afflectam
tū afflectās
is / ea / id afflectat
nōs afflectāmus
vōs afflectātis
eī / eae / ea afflectant
Coniūnctīvus imperfectum
ego afflecterem
tū afflecterēs
is / ea / id afflecteret
nōs afflecterēmus
vōs afflecterētis
eī / eae / ea afflecterent
Coniūnctīvus perfectum
ego afflexerim
tū afflexerīs
is / ea / id afflexerit
nōs afflexerīmus
vōs afflexerītis
eī / eae / ea afflexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego afflexissem
tū afflexissēs
is / ea / id afflexisset
nōs afflexissēmus
vōs afflexissētis
eī / eae / ea afflexissent
Imperātīvus praesēns
tū afflecte
vōs afflectite
Imperātīvus futūrum
tū afflectitō
is / ea / id afflectitō
vōs afflectitōte
eī / eae / ea afflectuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— afflectere
Īnfīnītīvus perfectum
— afflexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— afflexūrum esse
Participium praesēns
— afflectēns
Participium futūrum
— afflexūrus
Gerundium (genitīvus)
— afflectendī
Gerundium (datīvus)
— afflectendō
Gerundium (accūsātīvus)
— afflectendum
Gerundium (ablātīvus)
— afflectendō
Supīnum (accūsātīvus)
— afflexum
Supīnum (ablātīvus)
— afflexū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego afflector
tū afflecteris
is / ea / id afflectitur
nōs afflectimur
vōs afflectiminī
eī / eae / ea afflectuntur
Indicātīvus imperfectum
ego afflectēbar
tū afflectēbāris
is / ea / id afflectēbātur
nōs afflectēbāmur
vōs afflectēbāminī
eī / eae / ea afflectēbantur
Indicātīvus futūrum
ego afflectar
tū afflectēris
is / ea / id afflectētur
nōs afflectēmur
vōs afflectēminī
eī / eae / ea afflectentur
Coniūnctīvus praesēns
ego afflectar
tū afflectāris
is / ea / id afflectātur
nōs afflectāmur
vōs afflectāminī
eī / eae / ea afflectantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego afflecterer
tū afflecterēris
is / ea / id afflecterētur
nōs afflecterēmur
vōs afflecterēminī
eī / eae / ea afflecterentur
Imperātīvus praesēns
tū afflectere
vōs afflectiminī
Imperātīvus futūrum
tū afflectitor
is / ea / id afflectitor
eī / eae / ea afflectuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— afflectī
Īnfīnītīvus perfectum
— afflexum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— afflexum īrī
Participium perfectum
— afflexus
Participium futūrum
— afflectendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary