HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← affingo — definición

Conjugation of affingo

Regular CEFR B1
/[afˈfɪŋ.ɡoː]/

to add to; to attach or affix Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego affingō
affingis
is / ea / id affingit
nōs affingimus
vōs affingitis
eī / eae / ea affingunt
Indicātīvus imperfectum
ego affingēbam
affingēbās
is / ea / id affingēbat
nōs affingēbāmus
vōs affingēbātis
eī / eae / ea affingēbant
Indicātīvus futūrum
ego affingam
affingēs
is / ea / id affinget
nōs affingēmus
vōs affingētis
eī / eae / ea affingent
Indicātīvus perfectum
ego affīnxī
affīnxistī
is / ea / id affīnxit
nōs affīnximus
vōs affīnxistis
eī / eae / ea affīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego affīnxeram
affīnxerās
is / ea / id affīnxerat
nōs affīnxerāmus
vōs affīnxerātis
eī / eae / ea affīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego affīnxerō
affīnxeris
is / ea / id affīnxerit
nōs affīnxerimus
vōs affīnxeritis
eī / eae / ea affīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego affingam
affingās
is / ea / id affingat
nōs affingāmus
vōs affingātis
eī / eae / ea affingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego affingerem
affingerēs
is / ea / id affingeret
nōs affingerēmus
vōs affingerētis
eī / eae / ea affingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego affīnxerim
affīnxerīs
is / ea / id affīnxerit
nōs affīnxerīmus
vōs affīnxerītis
eī / eae / ea affīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego affīnxissem
affīnxissēs
is / ea / id affīnxisset
nōs affīnxissēmus
vōs affīnxissētis
eī / eae / ea affīnxissent
Imperātīvus praesēns
affinge
vōs affingite
Imperātīvus futūrum
affingitō
is / ea / id affingitō
vōs affingitōte
eī / eae / ea affinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
affingere
Īnfīnītīvus perfectum
affīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
affictūrum esse
Participium praesēns
affingēns
Participium futūrum
affictūrus
Gerundium (genitīvus)
affingendī
Gerundium (datīvus)
affingendō
Gerundium (accūsātīvus)
affingendum
Gerundium (ablātīvus)
affingendō
Supīnum (accūsātīvus)
affictum
Supīnum (ablātīvus)
affictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego affingor
affingeris
is / ea / id affingitur
nōs affingimur
vōs affingiminī
eī / eae / ea affinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego affingēbar
affingēbāris
is / ea / id affingēbātur
nōs affingēbāmur
vōs affingēbāminī
eī / eae / ea affingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego affingar
affingēris
is / ea / id affingētur
nōs affingēmur
vōs affingēminī
eī / eae / ea affingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego affingar
affingāris
is / ea / id affingātur
nōs affingāmur
vōs affingāminī
eī / eae / ea affingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego affingerer
affingerēris
is / ea / id affingerētur
nōs affingerēmur
vōs affingerēminī
eī / eae / ea affingerentur
Imperātīvus praesēns
affingere
vōs affingiminī
Imperātīvus futūrum
affingitor
is / ea / id affingitor
eī / eae / ea affinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
affingī
Īnfīnītīvus perfectum
affictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
affictum īrī
Participium perfectum
affictus
Participium futūrum
affingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary