HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← affigo — definición

Conjugation of affigo

Regular CEFR B1
/[afˈfiː.ɡoː]/

to fix or fasten on to; to affix or attach Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego affīgō
affīgis
is / ea / id affīgit
nōs affīgimus
vōs affīgitis
eī / eae / ea affīgunt
Indicātīvus imperfectum
ego affīgēbam
affīgēbās
is / ea / id affīgēbat
nōs affīgēbāmus
vōs affīgēbātis
eī / eae / ea affīgēbant
Indicātīvus futūrum
ego affīgam
affīgēs
is / ea / id affīget
nōs affīgēmus
vōs affīgētis
eī / eae / ea affīgent
Indicātīvus perfectum
ego affīxī
affīxistī
is / ea / id affīxit
nōs affīximus
vōs affīxistis
eī / eae / ea affīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego affīxeram
affīxerās
is / ea / id affīxerat
nōs affīxerāmus
vōs affīxerātis
eī / eae / ea affīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego affīxerō
affīxeris
is / ea / id affīxerit
nōs affīxerimus
vōs affīxeritis
eī / eae / ea affīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego affīgam
affīgās
is / ea / id affīgat
nōs affīgāmus
vōs affīgātis
eī / eae / ea affīgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego affīgerem
affīgerēs
is / ea / id affīgeret
nōs affīgerēmus
vōs affīgerētis
eī / eae / ea affīgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego affīxerim
affīxerīs
is / ea / id affīxerit
nōs affīxerīmus
vōs affīxerītis
eī / eae / ea affīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego affīxissem
affīxissēs
is / ea / id affīxisset
nōs affīxissēmus
vōs affīxissētis
eī / eae / ea affīxissent
Imperātīvus praesēns
affīge
vōs affīgite
Imperātīvus futūrum
affīgitō
is / ea / id affīgitō
vōs affīgitōte
eī / eae / ea affīguntō
Īnfīnītīvus praesēns
affīgere
Īnfīnītīvus perfectum
affīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
affīxūrum esse
Participium praesēns
affīgēns
Participium futūrum
affīxūrus
Gerundium (genitīvus)
affīgendī
Gerundium (datīvus)
affīgendō
Gerundium (accūsātīvus)
affīgendum
Gerundium (ablātīvus)
affīgendō
Supīnum (accūsātīvus)
affīxum
Supīnum (ablātīvus)
affīxū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego affīgor
affīgeris
is / ea / id affīgitur
nōs affīgimur
vōs affīgiminī
eī / eae / ea affīguntur
Indicātīvus imperfectum
ego affīgēbar
affīgēbāris
is / ea / id affīgēbātur
nōs affīgēbāmur
vōs affīgēbāminī
eī / eae / ea affīgēbantur
Indicātīvus futūrum
ego affīgar
affīgēris
is / ea / id affīgētur
nōs affīgēmur
vōs affīgēminī
eī / eae / ea affīgentur
Coniūnctīvus praesēns
ego affīgar
affīgāris
is / ea / id affīgātur
nōs affīgāmur
vōs affīgāminī
eī / eae / ea affīgantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego affīgerer
affīgerēris
is / ea / id affīgerētur
nōs affīgerēmur
vōs affīgerēminī
eī / eae / ea affīgerentur
Imperātīvus praesēns
affīgere
vōs affīgiminī
Imperātīvus futūrum
affīgitor
is / ea / id affīgitor
eī / eae / ea affīguntor
Īnfīnītīvus praesēns
affīgī
Īnfīnītīvus perfectum
affīxum esse
Īnfīnītīvus futūrum
affīxum īrī
Participium perfectum
affīxus
Participium futūrum
affīgendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary