Conjugation of afficio
/[afˈfɪ.ki.oː]/to cause someone to experience something; to visit, inflict, bestow Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | afficiō |
| tū | afficis |
| is / ea / id | afficit |
| nōs | afficimus |
| vōs | afficitis |
| eī / eae / ea | afficiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | afficiēbam |
| tū | afficiēbās |
| is / ea / id | afficiēbat |
| nōs | afficiēbāmus |
| vōs | afficiēbātis |
| eī / eae / ea | afficiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | afficiam |
| tū | afficiēs |
| is / ea / id | afficiet |
| nōs | afficiēmus |
| vōs | afficiētis |
| eī / eae / ea | afficient |
Indicātīvus perfectum
| ego | affēcī |
| tū | affēcistī |
| is / ea / id | affēcit |
| nōs | affēcimus |
| vōs | affēcistis |
| eī / eae / ea | affēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | affēceram |
| tū | affēcerās |
| is / ea / id | affēcerat |
| nōs | affēcerāmus |
| vōs | affēcerātis |
| eī / eae / ea | affēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | affēcerō |
| tū | affēceris |
| is / ea / id | affēcerit |
| nōs | affēcerimus |
| vōs | affēceritis |
| eī / eae / ea | affēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | afficiam |
| tū | afficiās |
| is / ea / id | afficiat |
| nōs | afficiāmus |
| vōs | afficiātis |
| eī / eae / ea | afficiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | afficerem |
| tū | afficerēs |
| is / ea / id | afficeret |
| nōs | afficerēmus |
| vōs | afficerētis |
| eī / eae / ea | afficerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | affēcerim |
| tū | affēcerīs |
| is / ea / id | affēcerit |
| nōs | affēcerīmus |
| vōs | affēcerītis |
| eī / eae / ea | affēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | affēcissem |
| tū | affēcissēs |
| is / ea / id | affēcisset |
| nōs | affēcissēmus |
| vōs | affēcissētis |
| eī / eae / ea | affēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | affice |
| vōs | afficite |
Imperātīvus futūrum
| tū | afficitō |
| is / ea / id | afficitō |
| vōs | afficitōte |
| eī / eae / ea | afficiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | afficere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | affēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | affectūrum esse |
Participium praesēns
| — | afficiēns |
Participium futūrum
| — | affectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | afficiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | afficiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | afficiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | afficiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | affectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | affectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | afficior |
| tū | afficeris |
| is / ea / id | afficitur |
| nōs | afficimur |
| vōs | afficiminī |
| eī / eae / ea | afficiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | afficiēbar |
| tū | afficiēbāris |
| is / ea / id | afficiēbātur |
| nōs | afficiēbāmur |
| vōs | afficiēbāminī |
| eī / eae / ea | afficiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | afficiar |
| tū | afficiēris |
| is / ea / id | afficiētur |
| nōs | afficiēmur |
| vōs | afficiēminī |
| eī / eae / ea | afficientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | afficiar |
| tū | afficiāris |
| is / ea / id | afficiātur |
| nōs | afficiāmur |
| vōs | afficiāminī |
| eī / eae / ea | afficiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | afficerer |
| tū | afficerēris |
| is / ea / id | afficerētur |
| nōs | afficerēmur |
| vōs | afficerēminī |
| eī / eae / ea | afficerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | afficere |
| vōs | afficiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | afficitor |
| is / ea / id | afficitor |
| eī / eae / ea | afficiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | afficī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | affectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | affectum īrī |
Participium perfectum
| — | affectus |
Participium futūrum
| — | afficiendus |