Conjugation of affero
/[ˈaf.fɛ.roː]/to contribute, offer, or bring something to as an addition, to be of use to, to assist or be useful in Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | afferō |
| tū | affers |
| is / ea / id | affert |
| nōs | afferimus |
| vōs | affertis |
| eī / eae / ea | afferunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | afferēbam |
| tū | afferēbās |
| is / ea / id | afferēbat |
| nōs | afferēbāmus |
| vōs | afferēbātis |
| eī / eae / ea | afferēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | afferam |
| tū | afferēs |
| is / ea / id | afferet |
| nōs | afferēmus |
| vōs | afferētis |
| eī / eae / ea | afferent |
Indicātīvus perfectum
| ego | attulī |
| tū | attulistī |
| is / ea / id | attulit |
| nōs | attulimus |
| vōs | attulistis |
| eī / eae / ea | attulērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attuleram |
| tū | attulerās |
| is / ea / id | attulerat |
| nōs | attulerāmus |
| vōs | attulerātis |
| eī / eae / ea | attulerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attulerō |
| tū | attuleris |
| is / ea / id | attulerit |
| nōs | attulerimus |
| vōs | attuleritis |
| eī / eae / ea | attulerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | afferam |
| tū | afferās |
| is / ea / id | afferat |
| nōs | afferāmus |
| vōs | afferātis |
| eī / eae / ea | afferant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | afferrem |
| tū | afferrēs |
| is / ea / id | afferret |
| nōs | afferrēmus |
| vōs | afferrētis |
| eī / eae / ea | afferrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attulerim |
| tū | attulerīs |
| is / ea / id | attulerit |
| nōs | attulerīmus |
| vōs | attulerītis |
| eī / eae / ea | attulerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attulissem |
| tū | attulissēs |
| is / ea / id | attulisset |
| nōs | attulissēmus |
| vōs | attulissētis |
| eī / eae / ea | attulissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | affer |
| vōs | afferte |
Imperātīvus futūrum
| tū | affertō |
| is / ea / id | affertō |
| vōs | affertōte |
| eī / eae / ea | afferuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | afferre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attulisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | allātūrum esse |
Participium praesēns
| — | afferēns |
Participium futūrum
| — | allātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | afferendī |
Gerundium (datīvus)
| — | afferendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | afferendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | afferendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | allātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | allātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | afferor |
| tū | afferris |
| is / ea / id | affertur |
| nōs | afferimur |
| vōs | afferiminī |
| eī / eae / ea | afferuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | afferēbar |
| tū | afferēbāris |
| is / ea / id | afferēbātur |
| nōs | afferēbāmur |
| vōs | afferēbāminī |
| eī / eae / ea | afferēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | afferar |
| tū | afferēris |
| is / ea / id | afferētur |
| nōs | afferēmur |
| vōs | afferēminī |
| eī / eae / ea | afferentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | afferar |
| tū | afferāris |
| is / ea / id | afferātur |
| nōs | afferāmur |
| vōs | afferāminī |
| eī / eae / ea | afferantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | afferrer |
| tū | afferrēris |
| is / ea / id | afferrētur |
| nōs | afferrēmur |
| vōs | afferrēminī |
| eī / eae / ea | afferrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | afferre |
| vōs | afferiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | affertor |
| is / ea / id | affertor |
| eī / eae / ea | afferuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | afferrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | allātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | allātum īrī |
Participium perfectum
| — | allātus |
Participium futūrum
| — | afferendus |