HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← affero — definition

Conjugation of affero

Regular CEFR B1
[ˈaf.fɛ.roː]

to contribute, offer, or bring something to as an addition, to be of use to, to assist or be useful in Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego afferō
tū affers
is / ea / id affert
nōs afferimus
vōs affertis
eī / eae / ea afferunt
Indicātīvus imperfectum
ego afferēbam
tū afferēbās
is / ea / id afferēbat
nōs afferēbāmus
vōs afferēbātis
eī / eae / ea afferēbant
Indicātīvus futūrum
ego afferam
tū afferēs
is / ea / id afferet
nōs afferēmus
vōs afferētis
eī / eae / ea afferent
Indicātīvus perfectum
ego attulī
tū attulistī
is / ea / id attulit
nōs attulimus
vōs attulistis
eī / eae / ea attulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attuleram
tū attulerās
is / ea / id attulerat
nōs attulerāmus
vōs attulerātis
eī / eae / ea attulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attulerō
tū attuleris
is / ea / id attulerit
nōs attulerimus
vōs attuleritis
eī / eae / ea attulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego afferam
tū afferās
is / ea / id afferat
nōs afferāmus
vōs afferātis
eī / eae / ea afferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego afferrem
tū afferrēs
is / ea / id afferret
nōs afferrēmus
vōs afferrētis
eī / eae / ea afferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego attulerim
tū attulerīs
is / ea / id attulerit
nōs attulerīmus
vōs attulerītis
eī / eae / ea attulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attulissem
tū attulissēs
is / ea / id attulisset
nōs attulissēmus
vōs attulissētis
eī / eae / ea attulissent
Imperātīvus praesēns
tū affer
vōs afferte
Imperātīvus futūrum
tū affertō
is / ea / id affertō
vōs affertōte
eī / eae / ea afferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— afferre
Īnfīnītīvus perfectum
— attulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— allātūrum esse
Participium praesēns
— afferēns
Participium futūrum
— allātūrus
Gerundium (genitīvus)
— afferendī
Gerundium (datīvus)
— afferendō
Gerundium (accūsātīvus)
— afferendum
Gerundium (ablātīvus)
— afferendō
Supīnum (accūsātīvus)
— allātum
Supīnum (ablātīvus)
— allātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego afferor
tū afferris
is / ea / id affertur
nōs afferimur
vōs afferiminī
eī / eae / ea afferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego afferēbar
tū afferēbāris
is / ea / id afferēbātur
nōs afferēbāmur
vōs afferēbāminī
eī / eae / ea afferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego afferar
tū afferēris
is / ea / id afferētur
nōs afferēmur
vōs afferēminī
eī / eae / ea afferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego afferar
tū afferāris
is / ea / id afferātur
nōs afferāmur
vōs afferāminī
eī / eae / ea afferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego afferrer
tū afferrēris
is / ea / id afferrētur
nōs afferrēmur
vōs afferrēminī
eī / eae / ea afferrentur
Imperātīvus praesēns
tū afferre
vōs afferiminī
Imperātīvus futūrum
tū affertor
is / ea / id affertor
eī / eae / ea afferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— afferrī
Īnfīnītīvus perfectum
— allātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— allātum īrī
Participium perfectum
— allātus
Participium futūrum
— afferendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary