HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aestumo — definición

Conjugation of aestumo

Regular CEFR B1
/[ˈae̯s.tʊ.moː]/

Old Latin form of aestimō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego aestumō
aestumās
is / ea / id aestumat
nōs aestumāmus
vōs aestumātis
eī / eae / ea aestumant
Indicātīvus imperfectum
ego aestumābam
aestumābās
is / ea / id aestumābat
nōs aestumābāmus
vōs aestumābātis
eī / eae / ea aestumābant
Indicātīvus futūrum
ego aestumābō
aestumābis
is / ea / id aestumābit
nōs aestumābimus
vōs aestumābitis
eī / eae / ea aestumābunt
Indicātīvus perfectum
ego aestumāvī
aestumāvistī
is / ea / id aestumāvit
nōs aestumāvimus
vōs aestumāvistis
eī / eae / ea aestumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego aestumāveram
aestumāverās
is / ea / id aestumāverat
nōs aestumāverāmus
vōs aestumāverātis
eī / eae / ea aestumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego aestumāverō
aestumāveris
is / ea / id aestumāverit
nōs aestumāverimus
vōs aestumāveritis
eī / eae / ea aestumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego aestumem
aestumēs
is / ea / id aestumet
nōs aestumēmus
vōs aestumētis
eī / eae / ea aestument
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestumārem
aestumārēs
is / ea / id aestumāret
nōs aestumārēmus
vōs aestumārētis
eī / eae / ea aestumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego aestumāverim
aestumāverīs
is / ea / id aestumāverit
nōs aestumāverīmus
vōs aestumāverītis
eī / eae / ea aestumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego aestumāvissem
aestumāvissēs
is / ea / id aestumāvisset
nōs aestumāvissēmus
vōs aestumāvissētis
eī / eae / ea aestumāvissent
Imperātīvus praesēns
aestumā
vōs aestumāte
Imperātīvus futūrum
aestumātō
is / ea / id aestumātō
vōs aestumātōte
eī / eae / ea aestumantō
Īnfīnītīvus praesēns
aestumāre
Īnfīnītīvus perfectum
aestumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
aestumātūrum esse
Participium praesēns
aestumāns
Participium futūrum
aestumātūrus
Gerundium (genitīvus)
aestumandī
Gerundium (datīvus)
aestumandō
Gerundium (accūsātīvus)
aestumandum
Gerundium (ablātīvus)
aestumandō
Supīnum (accūsātīvus)
aestumātum
Supīnum (ablātīvus)
aestumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego aestumor
aestumāris
is / ea / id aestumātur
nōs aestumāmur
vōs aestumāminī
eī / eae / ea aestumantur
Indicātīvus imperfectum
ego aestumābar
aestumābāris
is / ea / id aestumābātur
nōs aestumābāmur
vōs aestumābāminī
eī / eae / ea aestumābantur
Indicātīvus futūrum
ego aestumābor
aestumāberis
is / ea / id aestumābitur
nōs aestumābimur
vōs aestumābiminī
eī / eae / ea aestumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aestumer
aestumēris
is / ea / id aestumētur
nōs aestumēmur
vōs aestumēminī
eī / eae / ea aestumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestumārer
aestumārēris
is / ea / id aestumārētur
nōs aestumārēmur
vōs aestumārēminī
eī / eae / ea aestumārentur
Imperātīvus praesēns
aestumāre
vōs aestumāminī
Imperātīvus futūrum
aestumātor
is / ea / id aestumātor
eī / eae / ea aestumantor
Īnfīnītīvus praesēns
aestumārī
Īnfīnītīvus perfectum
aestumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
aestumātum īrī
Participium perfectum
aestumātus
Participium futūrum
aestumandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary