HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aestumo — definition

Conjugation of aestumo

Regular CEFR B1
[ˈae̯s.tʊ.moː]

Old Latin form of aestimō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego aestumō
tū aestumās
is / ea / id aestumat
nōs aestumāmus
vōs aestumātis
eī / eae / ea aestumant
Indicātīvus imperfectum
ego aestumābam
tū aestumābās
is / ea / id aestumābat
nōs aestumābāmus
vōs aestumābātis
eī / eae / ea aestumābant
Indicātīvus futūrum
ego aestumābō
tū aestumābis
is / ea / id aestumābit
nōs aestumābimus
vōs aestumābitis
eī / eae / ea aestumābunt
Indicātīvus perfectum
ego aestumāvī
tū aestumāvistī
is / ea / id aestumāvit
nōs aestumāvimus
vōs aestumāvistis
eī / eae / ea aestumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego aestumāveram
tū aestumāverās
is / ea / id aestumāverat
nōs aestumāverāmus
vōs aestumāverātis
eī / eae / ea aestumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego aestumāverō
tū aestumāveris
is / ea / id aestumāverit
nōs aestumāverimus
vōs aestumāveritis
eī / eae / ea aestumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego aestumem
tū aestumēs
is / ea / id aestumet
nōs aestumēmus
vōs aestumētis
eī / eae / ea aestument
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestumārem
tū aestumārēs
is / ea / id aestumāret
nōs aestumārēmus
vōs aestumārētis
eī / eae / ea aestumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego aestumāverim
tū aestumāverīs
is / ea / id aestumāverit
nōs aestumāverīmus
vōs aestumāverītis
eī / eae / ea aestumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego aestumāvissem
tū aestumāvissēs
is / ea / id aestumāvisset
nōs aestumāvissēmus
vōs aestumāvissētis
eī / eae / ea aestumāvissent
Imperātīvus praesēns
tū aestumā
vōs aestumāte
Imperātīvus futūrum
tū aestumātō
is / ea / id aestumātō
vōs aestumātōte
eī / eae / ea aestumantō
Īnfīnītīvus praesēns
— aestumāre
Īnfīnītīvus perfectum
— aestumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— aestumātūrum esse
Participium praesēns
— aestumāns
Participium futūrum
— aestumātūrus
Gerundium (genitīvus)
— aestumandī
Gerundium (datīvus)
— aestumandō
Gerundium (accūsātīvus)
— aestumandum
Gerundium (ablātīvus)
— aestumandō
Supīnum (accūsātīvus)
— aestumātum
Supīnum (ablātīvus)
— aestumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego aestumor
tū aestumāris
is / ea / id aestumātur
nōs aestumāmur
vōs aestumāminī
eī / eae / ea aestumantur
Indicātīvus imperfectum
ego aestumābar
tū aestumābāris
is / ea / id aestumābātur
nōs aestumābāmur
vōs aestumābāminī
eī / eae / ea aestumābantur
Indicātīvus futūrum
ego aestumābor
tū aestumāberis
is / ea / id aestumābitur
nōs aestumābimur
vōs aestumābiminī
eī / eae / ea aestumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aestumer
tū aestumēris
is / ea / id aestumētur
nōs aestumēmur
vōs aestumēminī
eī / eae / ea aestumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestumārer
tū aestumārēris
is / ea / id aestumārētur
nōs aestumārēmur
vōs aestumārēminī
eī / eae / ea aestumārentur
Imperātīvus praesēns
tū aestumāre
vōs aestumāminī
Imperātīvus futūrum
tū aestumātor
is / ea / id aestumātor
eī / eae / ea aestumantor
Īnfīnītīvus praesēns
— aestumārī
Īnfīnītīvus perfectum
— aestumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— aestumātum īrī
Participium perfectum
— aestumātus
Participium futūrum
— aestumandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary