HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aestimo — definición

Conjugation of aestimo

Regular CEFR B1
/[ˈae̯s.tɪ.moː]/

to determine the value of something; value, price, rate, appraise, assess; estimate, reckon, consider, judge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego aestimō
aestimās
is / ea / id aestimat
nōs aestimāmus
vōs aestimātis
eī / eae / ea aestimant
Indicātīvus imperfectum
ego aestimābam
aestimābās
is / ea / id aestimābat
nōs aestimābāmus
vōs aestimābātis
eī / eae / ea aestimābant
Indicātīvus futūrum
ego aestimābō
aestimābis
is / ea / id aestimābit
nōs aestimābimus
vōs aestimābitis
eī / eae / ea aestimābunt
Indicātīvus perfectum
ego aestimāvī
aestimāvistī
is / ea / id aestimāvit
nōs aestimāvimus
vōs aestimāvistis
eī / eae / ea aestimāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego aestimāveram
aestimāverās
is / ea / id aestimāverat
nōs aestimāverāmus
vōs aestimāverātis
eī / eae / ea aestimāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego aestimāverō
aestimāveris
is / ea / id aestimāverit
nōs aestimāverimus
vōs aestimāveritis
eī / eae / ea aestimāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego aestimem
aestimēs
is / ea / id aestimet
nōs aestimēmus
vōs aestimētis
eī / eae / ea aestiment
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestimārem
aestimārēs
is / ea / id aestimāret
nōs aestimārēmus
vōs aestimārētis
eī / eae / ea aestimārent
Coniūnctīvus perfectum
ego aestimāverim
aestimāverīs
is / ea / id aestimāverit
nōs aestimāverīmus
vōs aestimāverītis
eī / eae / ea aestimāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego aestimāvissem
aestimāvissēs
is / ea / id aestimāvisset
nōs aestimāvissēmus
vōs aestimāvissētis
eī / eae / ea aestimāvissent
Imperātīvus praesēns
aestimā
vōs aestimāte
Imperātīvus futūrum
aestimātō
is / ea / id aestimātō
vōs aestimātōte
eī / eae / ea aestimantō
Īnfīnītīvus praesēns
aestimāre
Īnfīnītīvus perfectum
aestimāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
aestimātūrum esse
Participium praesēns
aestimāns
Participium futūrum
aestimātūrus
Gerundium (genitīvus)
aestimandī
Gerundium (datīvus)
aestimandō
Gerundium (accūsātīvus)
aestimandum
Gerundium (ablātīvus)
aestimandō
Supīnum (accūsātīvus)
aestimātum
Supīnum (ablātīvus)
aestimātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego aestimor
aestimāris
is / ea / id aestimātur
nōs aestimāmur
vōs aestimāminī
eī / eae / ea aestimantur
Indicātīvus imperfectum
ego aestimābar
aestimābāris
is / ea / id aestimābātur
nōs aestimābāmur
vōs aestimābāminī
eī / eae / ea aestimābantur
Indicātīvus futūrum
ego aestimābor
aestimāberis
is / ea / id aestimābitur
nōs aestimābimur
vōs aestimābiminī
eī / eae / ea aestimābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aestimer
aestimēris
is / ea / id aestimētur
nōs aestimēmur
vōs aestimēminī
eī / eae / ea aestimentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestimārer
aestimārēris
is / ea / id aestimārētur
nōs aestimārēmur
vōs aestimārēminī
eī / eae / ea aestimārentur
Imperātīvus praesēns
aestimāre
vōs aestimāminī
Imperātīvus futūrum
aestimātor
is / ea / id aestimātor
eī / eae / ea aestimantor
Īnfīnītīvus praesēns
aestimārī
Īnfīnītīvus perfectum
aestimātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
aestimātum īrī
Participium perfectum
aestimātus
Participium futūrum
aestimandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary