HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aestimo — definition

Conjugation of aestimo

Regular CEFR B1
[ˈae̯s.tɪ.moː]

to determine the value of something; value, price, rate, appraise, assess; estimate, reckon, consider, judge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego aestimō
tū aestimās
is / ea / id aestimat
nōs aestimāmus
vōs aestimātis
eī / eae / ea aestimant
Indicātīvus imperfectum
ego aestimābam
tū aestimābās
is / ea / id aestimābat
nōs aestimābāmus
vōs aestimābātis
eī / eae / ea aestimābant
Indicātīvus futūrum
ego aestimābō
tū aestimābis
is / ea / id aestimābit
nōs aestimābimus
vōs aestimābitis
eī / eae / ea aestimābunt
Indicātīvus perfectum
ego aestimāvī
tū aestimāvistī
is / ea / id aestimāvit
nōs aestimāvimus
vōs aestimāvistis
eī / eae / ea aestimāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego aestimāveram
tū aestimāverās
is / ea / id aestimāverat
nōs aestimāverāmus
vōs aestimāverātis
eī / eae / ea aestimāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego aestimāverō
tū aestimāveris
is / ea / id aestimāverit
nōs aestimāverimus
vōs aestimāveritis
eī / eae / ea aestimāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego aestimem
tū aestimēs
is / ea / id aestimet
nōs aestimēmus
vōs aestimētis
eī / eae / ea aestiment
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestimārem
tū aestimārēs
is / ea / id aestimāret
nōs aestimārēmus
vōs aestimārētis
eī / eae / ea aestimārent
Coniūnctīvus perfectum
ego aestimāverim
tū aestimāverīs
is / ea / id aestimāverit
nōs aestimāverīmus
vōs aestimāverītis
eī / eae / ea aestimāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego aestimāvissem
tū aestimāvissēs
is / ea / id aestimāvisset
nōs aestimāvissēmus
vōs aestimāvissētis
eī / eae / ea aestimāvissent
Imperātīvus praesēns
tū aestimā
vōs aestimāte
Imperātīvus futūrum
tū aestimātō
is / ea / id aestimātō
vōs aestimātōte
eī / eae / ea aestimantō
Īnfīnītīvus praesēns
— aestimāre
Īnfīnītīvus perfectum
— aestimāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— aestimātūrum esse
Participium praesēns
— aestimāns
Participium futūrum
— aestimātūrus
Gerundium (genitīvus)
— aestimandī
Gerundium (datīvus)
— aestimandō
Gerundium (accūsātīvus)
— aestimandum
Gerundium (ablātīvus)
— aestimandō
Supīnum (accūsātīvus)
— aestimātum
Supīnum (ablātīvus)
— aestimātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego aestimor
tū aestimāris
is / ea / id aestimātur
nōs aestimāmur
vōs aestimāminī
eī / eae / ea aestimantur
Indicātīvus imperfectum
ego aestimābar
tū aestimābāris
is / ea / id aestimābātur
nōs aestimābāmur
vōs aestimābāminī
eī / eae / ea aestimābantur
Indicātīvus futūrum
ego aestimābor
tū aestimāberis
is / ea / id aestimābitur
nōs aestimābimur
vōs aestimābiminī
eī / eae / ea aestimābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aestimer
tū aestimēris
is / ea / id aestimētur
nōs aestimēmur
vōs aestimēminī
eī / eae / ea aestimentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego aestimārer
tū aestimārēris
is / ea / id aestimārētur
nōs aestimārēmur
vōs aestimārēminī
eī / eae / ea aestimārentur
Imperātīvus praesēns
tū aestimāre
vōs aestimāminī
Imperātīvus futūrum
tū aestimātor
is / ea / id aestimātor
eī / eae / ea aestimantor
Īnfīnītīvus praesēns
— aestimārī
Īnfīnītīvus perfectum
— aestimātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— aestimātum īrī
Participium perfectum
— aestimātus
Participium futūrum
— aestimandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary