Conjugation of adverto
/[adˈwɛr.toː]/to turn the mind to, give attention or draw attention to, attend Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | advertō |
| tū | advertis |
| is / ea / id | advertit |
| nōs | advertimus |
| vōs | advertitis |
| eī / eae / ea | advertunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | advertēbam |
| tū | advertēbās |
| is / ea / id | advertēbat |
| nōs | advertēbāmus |
| vōs | advertēbātis |
| eī / eae / ea | advertēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | advertam |
| tū | advertēs |
| is / ea / id | advertet |
| nōs | advertēmus |
| vōs | advertētis |
| eī / eae / ea | advertent |
Indicātīvus perfectum
| ego | advertī |
| tū | advertistī |
| is / ea / id | advertit |
| nōs | advertimus |
| vōs | advertistis |
| eī / eae / ea | advertērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adverteram |
| tū | adverterās |
| is / ea / id | adverterat |
| nōs | adverterāmus |
| vōs | adverterātis |
| eī / eae / ea | adverterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adverterō |
| tū | adverteris |
| is / ea / id | adverterit |
| nōs | adverterimus |
| vōs | adverteritis |
| eī / eae / ea | adverterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | advertam |
| tū | advertās |
| is / ea / id | advertat |
| nōs | advertāmus |
| vōs | advertātis |
| eī / eae / ea | advertant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adverterem |
| tū | adverterēs |
| is / ea / id | adverteret |
| nōs | adverterēmus |
| vōs | adverterētis |
| eī / eae / ea | adverterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adverterim |
| tū | adverterīs |
| is / ea / id | adverterit |
| nōs | adverterīmus |
| vōs | adverterītis |
| eī / eae / ea | adverterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | advertissem |
| tū | advertissēs |
| is / ea / id | advertisset |
| nōs | advertissēmus |
| vōs | advertissētis |
| eī / eae / ea | advertissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adverte |
| vōs | advertite |
Imperātīvus futūrum
| tū | advertitō |
| is / ea / id | advertitō |
| vōs | advertitōte |
| eī / eae / ea | advertuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | advertere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | advertisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adversūrum esse |
Participium praesēns
| — | advertēns |
Participium futūrum
| — | adversūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | advertendī |
Gerundium (datīvus)
| — | advertendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | advertendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | advertendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adversum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adversū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | advertor |
| tū | adverteris |
| is / ea / id | advertitur |
| nōs | advertimur |
| vōs | advertiminī |
| eī / eae / ea | advertuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | advertēbar |
| tū | advertēbāris |
| is / ea / id | advertēbātur |
| nōs | advertēbāmur |
| vōs | advertēbāminī |
| eī / eae / ea | advertēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | advertar |
| tū | advertēris |
| is / ea / id | advertētur |
| nōs | advertēmur |
| vōs | advertēminī |
| eī / eae / ea | advertentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | advertar |
| tū | advertāris |
| is / ea / id | advertātur |
| nōs | advertāmur |
| vōs | advertāminī |
| eī / eae / ea | advertantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adverterer |
| tū | adverterēris |
| is / ea / id | adverterētur |
| nōs | adverterēmur |
| vōs | adverterēminī |
| eī / eae / ea | adverterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | advertere |
| vōs | advertiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | advertitor |
| is / ea / id | advertitor |
| eī / eae / ea | advertuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | advertī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adversum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adversum īrī |
Participium perfectum
| — | adversus |
Participium futūrum
| — | advertendus |