HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adverto — definition

Conjugation of adverto

Regular CEFR B1
[adˈwɛr.toː]

to turn the mind to, give attention or draw attention to, attend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advertō
tū advertis
is / ea / id advertit
nōs advertimus
vōs advertitis
eī / eae / ea advertunt
Indicātīvus imperfectum
ego advertēbam
tū advertēbās
is / ea / id advertēbat
nōs advertēbāmus
vōs advertēbātis
eī / eae / ea advertēbant
Indicātīvus futūrum
ego advertam
tū advertēs
is / ea / id advertet
nōs advertēmus
vōs advertētis
eī / eae / ea advertent
Indicātīvus perfectum
ego advertī
tū advertistī
is / ea / id advertit
nōs advertimus
vōs advertistis
eī / eae / ea advertērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adverteram
tū adverterās
is / ea / id adverterat
nōs adverterāmus
vōs adverterātis
eī / eae / ea adverterant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adverterō
tū adverteris
is / ea / id adverterit
nōs adverterimus
vōs adverteritis
eī / eae / ea adverterint
Coniūnctīvus praesēns
ego advertam
tū advertās
is / ea / id advertat
nōs advertāmus
vōs advertātis
eī / eae / ea advertant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adverterem
tū adverterēs
is / ea / id adverteret
nōs adverterēmus
vōs adverterētis
eī / eae / ea adverterent
Coniūnctīvus perfectum
ego adverterim
tū adverterīs
is / ea / id adverterit
nōs adverterīmus
vōs adverterītis
eī / eae / ea adverterint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advertissem
tū advertissēs
is / ea / id advertisset
nōs advertissēmus
vōs advertissētis
eī / eae / ea advertissent
Imperātīvus praesēns
tū adverte
vōs advertite
Imperātīvus futūrum
tū advertitō
is / ea / id advertitō
vōs advertitōte
eī / eae / ea advertuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— advertere
Īnfīnītīvus perfectum
— advertisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adversūrum esse
Participium praesēns
— advertēns
Participium futūrum
— adversūrus
Gerundium (genitīvus)
— advertendī
Gerundium (datīvus)
— advertendō
Gerundium (accūsātīvus)
— advertendum
Gerundium (ablātīvus)
— advertendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adversum
Supīnum (ablātīvus)
— adversū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advertor
tū adverteris
is / ea / id advertitur
nōs advertimur
vōs advertiminī
eī / eae / ea advertuntur
Indicātīvus imperfectum
ego advertēbar
tū advertēbāris
is / ea / id advertēbātur
nōs advertēbāmur
vōs advertēbāminī
eī / eae / ea advertēbantur
Indicātīvus futūrum
ego advertar
tū advertēris
is / ea / id advertētur
nōs advertēmur
vōs advertēminī
eī / eae / ea advertentur
Coniūnctīvus praesēns
ego advertar
tū advertāris
is / ea / id advertātur
nōs advertāmur
vōs advertāminī
eī / eae / ea advertantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adverterer
tū adverterēris
is / ea / id adverterētur
nōs adverterēmur
vōs adverterēminī
eī / eae / ea adverterentur
Imperātīvus praesēns
tū advertere
vōs advertiminī
Imperātīvus futūrum
tū advertitor
is / ea / id advertitor
eī / eae / ea advertuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— advertī
Īnfīnītīvus perfectum
— adversum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adversum īrī
Participium perfectum
— adversus
Participium futūrum
— advertendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary